2

32

dανμαα⁶ Etymologo M. p. 79, 27 interprete est xνααν, rò mυμννo„οαἀανοέιν, duicrroy, quocum consentit Hesychii glossa*ααον, dr, oloxooor compositum ex pri- vativo et adiectivo ‿νρανσρν, i. d. ½lνααασςmν, ita ut d&αναααν proprie sit impollutum, in- tegrum, purum. 3 1

EIIKHAEIOV EIE ArZIOEAIIV. Stephanus Byz. p. 151 ed. Dindorf. Ta*⁄αιοσνν, Eoε᷑. IIAPOENIOXN d rινμνε τ εl Asεσόραιν. 4

Is qui integrum ethnicorum opus excerpsit temere omisisse videtur versum ex Par- thenii carmine ab ipso Stephano olim allatum Berkelius parum probabiliter vel potius nimia audacia ductus coniecit hocce erteoν confusum esse cum Aourng eruuo.

APHTH=S EIIKHMAEION. Bekkeri anccd. Græc. II p. 537. ei ul iαά τ ⁶α α—σς⁷α dtt deνεννιννα 9 olg dr4 nc, dig—αmαα, o loee Tiie cνie dοονονιναασαυιυ μeά⁴, de Eet aod LAPOENIAI „ 4 4 5„..——— 33&11 Tp T rερ—=S g=

AdœPOMIT'H. 3 Stephanus Byz. p. 56. ed. Dindorf. AkANMIANTION, xνν tůc uεꝓν⁴ανννς Pvytxς.— T 20 iò Aadeεος, d Budrτεο.— Léysrat dauerte, de Bubarrle. IAPOENIOX & ᷣuοοεεν œ́αerid ir gnow.

Simonides Anth. Pal. XIII, 28 meminit qulie Aucrαœανidog eiusque Atticae. cf. Thu- cydid. IIII, 118.

BIA. Bekkeri anecd. Græc. III p. 1333. E 06 es eirot*X* νςα τ6 αοσο—veota³ενο

Hlor 1o, oloy de raœd APOENIAI

e⸗. 2. ce.—.—„—

Naos, d ιëᷣraue eeS dereu nad rol Aderalos did roö e va 6, Olo 1AG,, 14†½Qεν—ri 6 11Mαοςσ μαάαάι⁷οο εαεetne rd (æxννυον ἀè rò ενοσυο⁵ o&i euOuεαeυη⁴eεεενον) wcR rourov„dοιν εέcvero αo roig Aoνπναιέςσ ελαεααις. Jra ydo exreira o d0αᷣ LAPOENIOXN&ν τ Biaæeri eirde. 5

aos raur⸗ deτνσ ππινιᷣανινꝙ Soαν ο eyTov.

Dubium est prior hexametri particula ex eodemne Biantis an ex alio quodam car- mine deprompta sit. Notabis formam poeticam deεo, quae tamen apud priores poetas non obvia praeter hunc. locum reperitur apud Orpheum Lith IIII, 692 et in epigr. ab. H. Stephano thes Gr. L. Vol II p. 1031 ed. Dindorf. laudato: ερανννα μαάαν οπ. Vbi L. Dindorfio deoeρανυνα a verbo dswufdt forma tantum differre videtur. cf. Buttmanni gramm. Graec. II p. 102. 54