31

erat Bias, de cuius tamen argumento nihil memoriæ est proditum: duo tantummodo hodie supersunt pentametri(fragm. 5. G). Atque carmen quod inscribitur Ailos elegiaeum fuisse ex pentametro in integrum restituendo(fragm. 7) satis probabiliter colligitur. Jam vero Stephanus Byzantius, qui duobus locis simpliciter laudat IIaoοεεένον εέν iοι, tertio loco v. Dyevos Parthenio tribnit epitheton 6 Pozaeus, ubi tamen quum totus locus corruptissimus sit mutandum esse videtur 6 Miaaueis. Argumentum huius carminis icroανμονμνννεν fuisse probabiliter colliges ex fragm. 7. 3. 9. Sequitur titulus Kourxyοoα, cuius superest unus pentameter(fragm. 10). Exigua tautum frustula, ex quibus unum tenuia præ se fert pen- tametri vestigia(fragm. 11), suppeditat carmen quod inscriptum erat Aocxdne(fragm. 11. 12. 15. 14), unde depromptum esse videtur etiam fragmentum misere laceratum apud schol. ad Dionys. Perieg. 456(fragm. 13). Tum Parthenius laudatur& euxcolal ex iis- que pentameter dreαos(fragm. 16). Denique hexamctri particula assignatur Parthenio d„ Toεeν(fragm. 17), quod tamen carmen utrum ex distichis constiterit an ex continuis hexametris incompertum habemus. Pariter dubia est edixan, quam bis laudat Stephanus Byz. p. 255 ed. Dindorf. Ke νες, νoutx Od rro a to, er Arirap. p. 271. Aldπεεα, öds Moxadas. IIaεένι de tar. Eiusdem vero Anthippæ fabulam pedestri orationi adstrictam Parthenius inseruit Eroticis c. 32. ubi tamen neque Kouvld neque Aaucelae ulla ſit mentio.

Restant fragmenta nullo titulo designata, ex quihus unum idque omnium quæ super- sunt amplissimum(fraßm. 18) quodam modo ostendit qualis fuerit Parthenii poesis ele- giace ſorma. Præter pentametrum(fragm. 19) et duos hexametros(fragm. 20. 21) nullos integros Parthenii versus, qui aliquo iure ad elegiacum genus referri possent, apud poste- riores scriptores deprehendimus. b

IMPOENTOY TOY NMEAIEON EAIEITEI2N TA AzouEN.

EIIKHAEIOV EI2 APXEAAIAA. Hephæstion. Enchirid. p. 9. ed. Gaisfo[rd. IAPOENIO d eri dε ei Aoxe-

Tarεα ⁴|ς εεενεέαᷣα⁶ν ν relevrον Hεο riνον dert eleyelov laνιμνν eromαe,*ᷣ r droναα εοέν μέάιde᷑

0 1 57 2 2 2„

Auνσρνν oννoν εοςᷣσer doOxενα⁴οε.

Trimeter iambicus propter metricam necessitatem quam nomen proprium poetae in- iunxit a Critia iam positus pro pentametro fragm. 3. Axiedôn veοεαν ddlς r06 09, qui ipse explicandi gratia hocce distichum addit:

od„dο πι eν¶qoCpdνο εαꝓ†αά☚ςρ⁴eεε εεινε⁵ν, Pr d“ y laεεεοο ναeεαν dννα eεεεοσισς. Quem ad locum vide quae annotavimus p. 44 sq.