11

14 ℳ ππααα rœlein Desredn Odlα Sa³⁵⁴ςσσσ 8 57 3 1 d*Qμ ve‿νρονμν ʒt¶ So1⁵οs.

5„P G 6 deν&ꝓν νι ερινεοσ pεᷣνακινν, O! e ‿εα⁴εαν raνli weresol Ti,de 000 6α G...

V. 1. eoin Feodveta, dubitari non potest quin poeta rupem Geraneam alloquatur, quam inter Megaram et Corinthum sitam esse tradit Stephanus Byz.[ef. Thucydid. IIII, 70.] Prominebat autem in mare, ut ex Inus fahula apparet, que Athamantem fagiens inde cum Melicerte desilnit. Hic igitur naufragium feccrat is cuius mortem poeta deplorat. In reoln multa frustra tentavit Reiskius, quum sit alta, atria rupes, quam ad Istrum potius et Seythas quam ad mare Aegæum sitam esse optat Simonides. IAACOBS.— 6 ε*e8, sic primus emendavit Salmasius exercit. Plin. p. 69 D. quod quidem verbum ad Teochetc quam alloquitur pocta, non ad naufragum est referendum. Cod. Pal. habet 4qoeαe, quod librario deberi videtur qui vocativum I4 eodveic Perperam pro nominativo habuit.— Torοον Pal. ultimæ syllabæ superseripto ov. Sed accusativus Toreor æque ac Tvciꝝν aptus a verho ꝑer.

V. 2. e Xau9o*, Reiskius male ν Ber0. corrigit, quanquam eum non fugiebat sensum esse Tanain longo tractue Scythis descendentem. Heringa& 2rεμαυ emendavit. ACOBS. Sed quæritur an verba& ακνεανν recte interpretatus sit vir sapien- tissimus, quæ mihi potius respondere videntur adverbio tie, ita ut Geranea rupes e loco suo in Seytharum terram mota iam inde ad Tanain longe prospicere cogitanda sit; ceoον enim adverbii instar positum spectat ad decr, non ad Turxunν.

V. 3. undòs, Pal. perperam seiunxit 4 ds.

V. 4. dyxea dederat Salmasius et IIeringa, dyvec Pal.— rigougrns, sic emendanda scriptura Pal. veiονινπσο, forma epica eademque elegiaca revocata, qualis exstat v. 1. Asoin, v. 3. dαl⁴oοο, v. G.»vruin, et diphthongo t(quæ in illa voce posterioris ætatis est) mutata in. ef. Iacobs. ad Anth. Pal. T. III p. 67. Ex verbo»igeu colligitur tempus quo homo nescio quis nanfragium passus est fuisse aut hiemale aut nimis procellosum, quandoquidem nix in illa regione haud sempiterna.—&,ό ο Me 9v ⁴νοs, ita corrigen- dum duce Pal. d⁵εμρασναʃαϊmειωιιι⁴ͥ οα. Plinius N. II. IIII, 12, 57 insulas(vel potius scopulos denudatos ca maris Saronici tenuitate, observante C. O. Müllero Aeginet. p. 5 sqj.) laudat in Megarico sinu Methurides quattuor, ex quibus una h. I. intelligenda eaque mon- tuosa et prærupta. Jacobsius tamen acquievit in HHemsterhusii coniectura ad Lucian T. I p. 507 proposita dερσαν ◻ονιοειαĩ sive Me*oroidsος, quoniam sie quoque scriberetur, re- spiciens ille quidem ad schol. Pindari Isthm. p. 515. ed. Bœclch. 75 imò ℳ ναάνos dονεενπνα αμεαοdα, aad œurie ouesonεron roν vion iries Asdoxou, na auri Harero ror Jou*ναν παα Melieotny dordoaoœ di Teovelcg rou Meyaouννν σmeισꝙæ cAl drcx n Tig aalou- ukeyne Moloroldos oroa 1lero Gενννντα oοlσ⁵ eie Thr duroxet,ue, dAooœỹx. ef. Schol. ad L-

2*