12

coph. 229. Sed quoniam Molorol xdregx pars tantummodo est Teocvelas, dubito an bene dici possit Gerancam sitam esse circa saltus Moluridis. Aptissime aufem poeta, quum accuratius describat regionem qua naufragus ille periit, totam Geraneam sitam esse ait prope Scironicas undas circa Methuridem insulam, ita ut naufragium factum esse videatur in ea parte Megarici sinus quæ Gerancam inter et Methuridem insulam in medio est posita. V. 5 sq. Hoc distichum cum præcedentibus non ita cohæret ut sententia uno tenore fluere videatur: quare cum Webero lacunæ nescio quam amplæ signa addidimus, qui qui- dem hiatus simul nomen viri hausisse putandus est cuius calamitas in elegia deplorabatur. Ex verbis er r ραυιοας νέιάνς sequitur corpus naufragi insepultum iacere in mari, id quod Archilochus quoque lamentatus est fragm. 3. Itaque sequenti versu memoratur eενοτα|οσν. V. 6.*εꝓ◻νμ— 4 9G ½, quod per enallagen numeri pluraliter dictum esse pro ceno- taphio quod naufrago conditum erat recte intellexit Franckius Callin. p. 74 qui itidem p. 72 probabiliter observavit voculam rıoe(i. e. hie„ in patria vel terra continenti, quæ opponitur rere quo corpus erat haustum) cenotaphium dexttxdg significare. Ex Simonidis disticho colorem duxit Callimachus epigr. 18. 183: la „r d“ Hdy ly dx³t ν †σςεε xe, drth d“' exsluou ouroοααα eνενν di-εαα τανοεεν⁶νενμεεα. ut vere perspexit Ruhnkenius epist. crit. I p. 121. . 3. Anth. Pal. VII, 515. 513. 2 1 MSHQVIAOT eig Tiudoxov v⁴ιειοον 6ν 6 G,% T νενασαα νυσσ. Ai i, voõœσe Hασνiα, ri ⁶ϑν νασν εμε αHòetα drνεσεεν εσασττς ⁵το veεοrντι ε̈ᷣνυεν, ) ul Tiuςν μƷϋσᷣoᷣdο dlννος ιμέσας Nl.eOv rO! 1-60 2νιι⁶ςννννν.

Fij rrε Tαενοε πααrοος εεο ēeοα ενοντοε, vin, d leori erreey ixluν ꝗꝑTurνννοωο⁵ε⁶σ, ̈⁴dde Siνoν durrore Liic

Oër eστ—ετοεεεέν τν σμαο⁵οοσνν. V. 1. Quanquam Franckio in summo horum distichorum argumento assentimur, hoc tamen temere pronuntiasse videtur p. 67 exelamationem al al in versibus lapidi insculptis esse ridiculam, quandoquidem Grweis ipsis hæc res haud ita ridicula videbatur, quemad- modum epigrammata ostendunt quæ ab eadem exclamatione incipiunt caque excitata a

Jacobsio in indice ad Anth. Pal. Vol. III p. 975.