10

1usee' oid te qulla que ol⁵νeνεᷣαο don 4%, Jr' Ai eran helor, roOlo iwsdoio mπσννυνν επ Ʒενον dνννεουν νννς rso*έα.— ef. Musæus apud Clement. Alex. Strom. VI p. 733. Ilorat. A. P. 60 sqq. Virgil. Aen. VI, 509 sq. 10⁴α*ν ε, ita scriptum apud Stobæum et in Anthologia et a Wolſio in Iliade. Spicanerns tamen cum cod. Ven. ct suadente Butt- manno ad Soph. Philoct. 37 edidit rofn t, antiquum vero subesse vitium ex hoc Simoni- dis loco aliisque indiciis probabiliter coniecit. Itaque in vulgata scriptura acquievimus.

V. 4. uur, sc. Xiov dvdο. 1

V. 5. G ⁴6̈ρmG yareyro, i. e.*r drεονοσ καααιεε ενο. Rectissime observavit Val- ckenarius ad Callimachi elegiarum fragm. p. 245 non ad ea quæ audirent servanda sed ad sonum percipiendum factas esse aures, quæque acciperent mox elabi, nisi in animum attentum demissa corde memori condita tencantur.

V. 7 sq. Sensum verissime exposuit Iacobsius: dum ſs. quamdiu] iuventutis flore fruimur, mentis levitas multa designat non habitura exitum. Qui quæ humi- lem mortalium sortem exsuperant dicit cogitatve, quo deorum vindictam in se excitet, oνα eꝓer et qeoveiy dicitur. In Auth. Steph. et in Anall. Brunck. ex Vrsino perperam seriptum est tet, cuius loco ex Stobæo restituendum y. Similiter Tyrtæus 6, 28. ö9e doœrie inS drναν αeννοο φ. ef. Hermann. ad Viger. p. 934.

V. 9. Explica:„EO d e!. Sxe 0¹se„εαςσιέηε ντα½ œαταςσα, i. c. iuvenis spem nutrit fore ut neque senescat neque moriatur. Quare non opus est ut h. l. cum Jacobsio dlxièa pro cogitatione aceipiamus. Stob. cod. A exhibet iοαs fuer, unde facile extricandum Tnα‿αρινμνέν u⁰d⁷ utique praæstat vulgato InOad:pey, quum littera per se iam producatur.

V. 11.»i*αιπ, is, sic Vrsin. Steph. et sic emendanda Stobæi seriptura A.„1.¹0⁴⁵m.

B. 2nxeros. Vulg.*élots.— 01 d ½ 7G..αν Stob. At quam Stephanus iam inseruit parti- culam v, eam retinuit Iacobsius, quanquam usus Homericus ciusmodi hiatum tolerabilem reddidit et quasi sancivit etiam apud posteriores poetas. Sie Iliad. XVIII, 420. να Toaumν Od. XIIII, 39.„⁴ τι ασααα. Et pariter sexcenties. V. 13 sq. Laëra Aaα, hæc apud animum tuum reputans usque ad Wite termi- num indulge genio animumque honorum fructu impertire ne dubites. IKACOBS. Simonidi obversatus esse videtur Archilochus 4, 9 sq. dA dνοεα ire purdu‿eror er ς ςςασemά²ετο³. Genitivus rei rieν dναnνν eodem modo ponitur, quo iam in Odyss. I, 140. TιασονmoQGqM 00⁶νεισνν. XVII, 452. orolcν Xο⁵ααœαςσνα.

2. Anth. Pal. VII, 496. IM IZNWIAOY sig riwa vaun dr y Tegavei« Aœl τας r*10ννιασα ETO8 vauarᷣaτα. TIO0 Tæddrera, alανꝙ dεπαες, äseles Tor0 rie wdi dνα uecu 1‿‿i˙οντoν Tdœiv,