8

animum tibi induceres Simonidem versibus elegiacis descripsisse res quasdam insigniores sive ab omnibus Graecis sive ab Atheniensibus prae ceteris perfectas, ita ut de genere elegiarum epico quodam vel heroico cogitandum esset eodem Webero auctore p. 438 sq. 1. e lam imilitinis caussa quae intercedit inter huius fragmenti versus 4. 5 et hexametrum ab Appollonio Lex. Hom. p. 117 ed. Bekker. Simonidi assigna- tum(fragm. 6) EetνοοσηᷣmJQᴵdννο ⁴μςμςοο ⁶ Oςα εν iεες αἀανπσσs, hunc ipsum hexametrum huc traximus, quanquam incertum relinquitur ex quanam elegia re vera profectus sit. Schneidewinus p. 82 cundem versum ipsi fragmento prae- cedenti parum considerate adiunxit. Accedit pentameter(fragm. 7) cuius senten- tiam expressit etiam Philetas, eumque excipiat didzιον μeƷάαeν(fragm. 8) quo agitur de temporis violentia. Praeterea apud Athenæum I, 58 tres versus leguntur(fragm. 9) quibus na- tura ac praestantia vini celebratur, ita ut eos ex elegia quadam symposiaca de- romptos esse liceat suspicari, de qua quidem poesis elegiacae specie nuper dis- putavit F. Osannus in libro supra laudato p. 30 sqd. Atque illud fragmentum, licet ipsum poetae nomen nusquam apparet, ita tamen vindicatur Simonidi, ut qui ab Athenaeo œr' ssoxνν designatur 6 Kelog roινκν vvix alius possit intelligi nisi Simonides Ceus; ac si quis respexerit ad Bacchylidem, alterum eiusdem insulae poetam post Simonidem clarissimum, eum praeter aliquot epigrammata Dorica dialecto concepta elegias quoque scripsisse rerum monumenta negabunt. Weberus p. 241 in numero reliquiarum elegiacarum collocavit fragmentum ab Athenaeo XV, 26 p. 680 D servatum, quod lacobsius in additamentis ad Athen. p. 356 in hunc modum restituit: 5* Porßog ésaνεετxα νυννανοoναασην q⁶‿ννν .³πι oαἀeerOoον ᷣrτνν regreαro Ioνι a32 15 Sed idem Weberus in annotationibus p. 618 ipse intellexit Athenaeum hos versus 6y vorς εαυανιον ενιμιυννιμμαν numerasse. Huzxe mirandus est ille quod p. 244 recepit distichum ex Stobæi eclog. phys. VIIII, 15 p. 230 ed. Heeren. O⁴* 2oον μέιιεμω¶q5⁴ἀσσνσςασα νονοοωνι ddνο ονον, 19 ög œl υmπ σ εερνιισι ασ³ς dεανεe vov. 1 uod tamen ad epigrammata esse referendum Vrsinus p. 168 iam docuit aucto- ritate codicis MSti qui in margine habet e. υν ε‿αιουνdoν εμινοαάανμαἀαιν. Multo magis etiam erravit Weberus quod ex eodem Stobaeo VIIII, 16 ad Simonidem rettulit distichum hocce: 2qedey de dᷣxννσ ouras Qoredrarog evB⁴ xοο ꝑ rdverat lecdroy dn eu⁵αiνο. uandoquidem codd. V. A. E. ab Heerenio consulti yων nomen in mar- gine suppeditant. Denique parum liquet utrum ex elegiis an ex epigrammatis an ex alio nescio quo carminum genere Plutarchus in libello an seni sit gerenda res pub. c. 1 extr. repetiverit Simonidis frustulum dactylicum: 6 2αςα᷑ ἀeezιιςρᷣα Gοoονε. cf. Schneidewin. p. XXXV. 114. t uscteILalsg rob eib itu