6

818. Lyrnessus Mallosque] simul vicina profundo.

877. Namque thyo smyrnaque riget ſ cum turis odore. 905. Armeniae longusque] noton pertendit; et inde.

942. Geli sunt Mardique] viri simul Atrapateni.

1003. Oritas Aribasque] simul linique Arachotas.

1051. Devolvens Hypanisque] trahit ſ rapidusque Magarsus. 1084. Et fluvii montesque,] lacus] quos continet orbis.

Etiam in versu 939. Cissos Massabatasque Chalonitasque feroces caesuram zard reirov reoxarov quam penthemimeren sumere malim, praesertim cum illa aliter ac panegyrici v. 268 non trithemimeri et hephthemimeri aut altera earum fulciatur. Eadem forma VI Graecanica minimeque Latina invenitur v. 525. Aegylaque, inde Cythera, Calauria dura colonis.

F. IV. i. e. hephthemimeres cum praecedente caesura zara reirov rooxarov semel exstat v. 294. Hinc sunt Germanique] truces et Sarmata bellax.

F. V. sive trithemimeren cum insequente caesura muliebri tertii pedis periegesis bis habet:

v. 518. Continuo post hasce] Liburnidas aspicis altas. 578. Sunt geminae, Rhenique] Britannides ostia cernunt.

F. II. sive trithemimeren cum insequente hephthemimeri quater reperimus: v. 78. Haec Libyes, haec Europes, adversa tuendo. 356. Hunc habitant prope Lucani Brettique coloni. 408. Alpheus, qui Messeni discinditur undis.

947. Haec generat] narcissiten oriente sub ipso.

Quos versus ad F. I. referre non possumus sicut panegyrici v. v. 121 et 278. Idem fieri non potest v. 893. Speluncis] genus infelix et rebus egenis.

Eandem ob causam v. 758. Atque Carambidis irrumpit] prope litora pontum in numerum eorum versuum adscribo, qui illam formam caesurae a poetis classicae aetatis argenteae non usitatam(cf. Birtium I. c. p. 42) sequuntur, quae versum sola hephthemimeri incidit. Praeter hunc versum eandem formam exhibent duo:

v. 254. Hic lapis Heeliotropius qui nomine vero. 412. Arcades Apidanei sub scopulos Erymanthi.

Cum hoc genus divisionis per se habeat aliquid duri, versus 412 omnem eurhythmiam et euphoniam laedit duabus longis vocalibus e i, inter quas caesura desideratur, in tertio pede convenientibus et hephthemimeri post praepositionem sub posita, quae est unius syllabae neque cum verbis praeeuntibus iungenda est sed cum insequente scopulos, a quo caesura

semiseptenaria dirimitur.