— 10—

orphicorum cum nescio qua uunοαν primum mi- tioris culturae organon fuisse satis constanter traduntur. Secuti sunt deinceps post pelasgica tempora sacerdotibus magis populares aoο⁴εν s. cantores narratorii, ac id qui- dem maxime contulit, ut mythicis ac heroicis Hellenum temporibus antiqua Orientis sapientia paullatim pro- prium quendam ac nativum a Graeciac solo, cölo, moribus et dialectis traherct colorem, aut potius omnem fere subinde peregrinae originis formam exueret(*). Tunc secuti sunt Aν et Aoοαασι, deorum hominum- que fabulas jam pedestri oratione prosequentes; deinde ieæ oiæ; denique post ον tempora philosophia cum eloquentia graccanicae disciplinae orbem explevisse vi- detur, donec variis sectarum mutationibus et corrupta morum conditione sensim sensimquc inclinaverit co, unde progressa fuerat Graccorum sapientia et pulcher- rima poetici polytheismi species, scilicet ad mysticum

illum et allegoricum pantheismi sacerdotalis habitum,

(†) Ita etiam in re dramatica, teste Aristotele in poetices c. 3, 4 et 5, omnia fuerunt inventionis indigenae, undeunde nobis venerit ille Dionysus, cujus in honorem dithyrambos et phallica, tragödiae comödiaeque primordia, canebant.