Aufsatz 
De retractatione fastorum ab Ovidio tomis instituta / scripsit Guilelmus Knoegel
Entstehung
Einzelbild herunterladen

13

et vv. VI. 763 sq: Non ego te, quamvis properabis vincere, Caesar, si vetet auspicium, signa movere velim.

Attamen non nego hanc ratiocinationem perquam dubiam esse futuram et incertam, nisi etiam alia accederent inter Fa- storum librum primum et reliquos discrimina, quae ut cum dedicatione mutata cohaerent, ita omnino ad Fastos retractatos spectant. Sed priusquam ea proferam, paucis refellendus est Riesius, qui ea, quae modo disseruimus, ita reicere posse sibi videtur, ut Ovidium etiam tertia, quae vocatur, persona de Augusto in Fastis saepe uti dicat(ann. phil. a. 1874, p. 564); at neque opus est ubique dedicationis rationem habere, si idem liber, qui alicui inscribitur, eiusdem laudes continet, et Ovidius in altero Tristium libro, quem ad Augustum scriptum esse constat, non nunquam idem sibi vindicat cfr. v. 8,23, 124, 230, 335. Sane quidem in Fastis illam rem dicit Riesius inveniri saepissime, in secundo Tristium libro nonnunquam, cum ibidem poëta adhibeat alteram personam multo saepius. At haec ar- gumentatio non satis firma est: certe si tantum semel in illo libro poëta Augustum non allocutus esset, sed tertiam adhibens personam commemorasset, idem de fastis statui posse in aper- to esset. Quod autem multo saepius in Tristium libro secundo Ovidius Augustum alloquitur, id inde repetendum esse apparet, quod hunc librum ad Augustum misit, ut veniam ab eo peteret, Fastos autem dedicavit quidem Augusto, sed scripsit populo Romano. Quare etiam ea, quae Riesius(ann. phil. a. 1874, p. 565) ex v. I. 13 de vv. II. 15 sq. concludit, irrita fiunt. Etenim sic fere, nisi fallor, ille ratiocinatur:tertia adhiberi persona non potest de eo, cui Fasti dedicati sunt; atqui v. I. 13, quem tertia usus persona poëta scripsit, idem continet atque vv. II. 15 sq, quibus Augustum poëta affatur; ergo fieri nequit, ut ex his versibus quidquam sequatur de Fastorum dedicatione, sed exstat ibi, quae vocatur, apostropha rhetorica. De qua argumentatione, cum ex tertiae personae usu nihil evinci posse docuerim, plura verba non facio.