— 28—

legati in contiones prodeunt vel in suggestum ascendunt, non omnes verba facere, sed unum vel alterum ad dicendum electum, per se patet; et ita etiam apud Thucydidem saepissime omnes legati introducuntur verba facientes, quamvis unum vel alterum tantum verba facere appareat.

W. Iy, 37, 1.

Sic, ut verba leguntur, illud özl non habere, quo referatur, per se patet, ac vix quisquam erit, qui Thucydidem ita scripsisse arbitretur. Est ille quidem variandi studio valde obnoxius atque haud ita raro eam verborum compositionem, a qua est profectus, in cursu orationis relinquit, praesertim si amplorum enuntiatorum factae sunt interpositiones; sed nostro loco scriptoris licentiae haec tanta venia danda non esse videtur. Quid igitur faciamus? Herwerdenus dνν ex- punxit, Classenus, alii ferri quidem vix posse censent. Ego cum id neque Thucydidis ipsius fuisse mihi persuaserim, nec, cur in textum irrepserit, causam ullam atque rationem inire possim, locum sanum fore existimo, ubi özi in ³s mutaverimus, qua particula ad participium dιαανννσασννμνννοννυ referenda optime, ut puto, verba nostra ex Cleonis et Demosthenis sententia dicta denotantur. Neque desunt loci similiter comparati, quorum nonnullos laudare placet. III, 33, 1. 115, 4/5. V, 39, 3. VII, 7, 4. VIII, 100, 2: Allee ννᷣ α 1ά d iνν⁄ε πανρoᷣνdενen sᷣeuey ds, v„ Isiν οωνννοο„ra, sx i As⁴νο rouς mirdove u Xi roινσďνννο, quod fere eiusdem com- positionis exemplum est. Ceterum illud εᷣ propter litterarum similitudinem facillime in öri aberrare potuisse liquet, et enuntiatum condicionale ipsum aeque conformatum esse ac IV, 23, 2: K0οο, Sdν*εα ohἀτνν ταιοαεαν, eluαραα εαε GσmOeιάα⁴ds, vel VI, 56, 3: iƷπταεονõν ⁴αoο α ods 1ui) IrOocidörας, si za ⁶ντποσωσ ˖-ſlolu,σeœJ,&x oν τανρᷣαzνμσ ⁸νεμναρνν οσςς τods Eurelesνεονν vel I, 77, 3 monuisse hic satis est.

V, 60, 1. TI.

Verba 1 Aoyei quo referantur, primo obtutu habere non videntur, neque deerant viri docti, qui auctore Herwerdeno(Stud. 76) ut glossema expungenda esse censerent,(cf. Classen a J.), gravissimum, ut videtur, argumentum inde ducentes, quod unus inferioris notae codex verba non habet. Classenus cum Poppone ea retinenda esse iudicat ac, quomodo vult construi, demonstrat versione„da sie diese Erklärung von den Argivern abgaben“, ita ut ad zædðta referenda esse videantur. Sed hanc interpretationem tantum abest, ut collaudem, ut contra falsam eam esse mihi persuaserim. Nam zœıντα ασπν ʒdoyefch per se nihil aliud significare potest, quam propositum re vera ab Argivis factum; atqui nusquam Argivos quicquam proposuisse constat, ut et iis, quae initio paragraphi leguntur, verbis: 6νν½½υ ⁴⁸ς doyεiν dνο eν⁴οε... Ayο⁴ι§ϑεεε εσρνε*εμη*) ↄε ud᷑πα, et iis, quae nostro loco adduntur: αe εαντν ν d τον τπνπ,υονυοι αάεεᷣνσασασκντοε&tον, Satis superque demonstratur.

At re vera non agitur propositum ab omnibus Argivis factum, sed simulant duo illi viri, quae ipsi dicant agantque, ea omnium Argivorum auctoritate atque consensu fieri. festive! Nonne addenda erat scriptori particula ςα vel simile quid, quo simulatio denotaretur? Quid igitur tu