— 27—

nescio cuius, qui, cum iterum loci mentionem factam et inprimis quasi patriam Messeniorum eum nominatum videret, aut ex revoluto priore loco aut etiam, si quis erat attentus lector, facile ex memoria hic addere potuerit, quod paulo ante se legisse meminerat.

IV.

III, 52, 5.

Plataeenses urbe capta in iudicium vocati hoc unum a iudicibus interrogantur, num toto hoc bello aliquid adiuverint Lacedaemonios. Sed illi, cum capita in discrimen vocata viderent, longa oratione, qua se melius defendere posse sperabant, uti voluerunt et data dicendi facultate orationem habuerunt.

Is brevis est sensus eorum, quae§ 4 et 5 leguntur. Sed in his verbis primo statim obtutu offendit repetitio: od d'εανερνον et aεᷣloνres 2A*yoν τα. Nec deerant viri docti, qui corruptelam latere statuerent et medicinam adhiberent. Ac primum quidem Kruegerus prius AAsyov addita- mentum esse ratus, quod, cum librarii incuria post Aæxsduνονν copula xi irrepsisset, corrector aliquis ex insequente Aleyov male coniecisset, et Asyov et xæt delenda proposuit. Sed cur illud xi ex glossemate sit ortum, equidem non video causam. Et eadem de causa etiam Herwerdeno assentiri non possum, quamquam id, quod pro priore od dιεενον bene coniecit of dν 2oyov. non dubito genuinum reponere. Classenus denique priore ot d'εενν responsum breve contineri putat ad id, quod interrogati erant Plataeenses, et eosdem deinde veniam plura verba faciendi orasse censet. Sed si ita se res haberet, prorsus alium verborum nexum exspectaremus, ut: œd ol εν Aeyoy(sie bejahten es) huisœνο dε αμαἀάsοα iren“, vel, ne nimis a codicum vestigiis nos recedere putemur: ot d'εενν νεα ννσςνμμνοι μᷣααραεεοα s e, similia; sed duo enuntiata, quorum alterum ad antecedentia, alterum ad subsequentia referendum est, nulla omnino particula neque copulativa neque adversativa a Thucydide iuxta esse posita, quotus quisque est, qui sibi persua- serit? Huc accedit, quod participia aoristi alriσαανικνοο atque oordgævrss, ut a Classeno factum est, ad prius&l«yo relata sensum pravum, ne dicam, perversum involvunt.

Itaque iam, quod mihi placet, habebis, si ita reseripseris: 0 ⁸8 aõror æiriε⁵ενe uœνxdsα elr=res val Troord&ντες σόμρν αἀmντπωνρν dτιιαρνν εεᷣ τν‿αυιπαοοων œ Adxu 10„ Aeiεμνυνσνσοο, rrooενονꝙνσονια æαμοf, ld εεεντνε dενον rouds.

Quà in verborum structura illud uκαeo εi sensu finali accipiendum esse liquet, neque eiusmodi infinitivos explicativos apud Thucydidem raros esse omnes sciunt. Tamen exemplis nonnullis comprobabo. I, 128, 3. Næuvgœæiæ dαxnsτe Soyo d de Se Odασνιρν, quibus adde: IV, 114, 2. 127. 2. VIII, 22. 29, 2. multa alia.

Quod autem Herwerdenus coniecit aαeατεοον, id sic, ut ego explicavi, prorsus supervacaneum esse per se patet. Ne vero te offendat illa«æt particula, qua participium mτεα⁴νννss eiusdem iuris esse ac participia lrνσςμμέκν et roordœævrec denotatur, legas velim locum prorsus eadem ratione conformatum I 119, ubi diversae actiones participiis expressae sine ullo discrimine iuxtaponuntur. Ne denique id mihi obiurgio vertatur, quod sic srlνντε de Plataeensibus omnibus, non de iis, qui eorum ex numero ad dicendum electi sunt, sit dictum, idem hoc ceteris quoque omnibus viris doctis crimini potest dari, si quidem crimen est. Nam ubicunque