—-— 26—

VII, 77, 5 autem hue referendum non est, quod Vaticanus B æxvy exhibet, ut qui in posteriore Thucydidei operis parte fide atque auctoritate ceteros omnes valde superet.

In emuntiatis vero temporalibus haec est Thucydidis scribendi ratio, ut circa septagies ad coniunctivum particulam æxvy addat, decies eam omittat. cf. I, 137, 2. III, 28, 2. IV, 41, 1, 16, 2. VI, 10, 5. 29, 2. 38, 2. VII, 63, 1. VIII, 9, 1/3. cf. quae sub enuntiatis relativis et tempora- libus hac de re disputavi.

Quae si denuo nobiscum reputabimus, cui nostrum dubium erit, quin huiusmodi nudi coniunctivi Thucydidis scribendi rationis proprii et ii viri docti errare putandi sint, qui ad vetustiorem Thucydidis dictionem eas severas regulas transferant, quas ex recentiore demum dicendi usu desumptas esse cognovimus?

II.

II, 68, 3.

Hoc in verborum contextu illud 4uραοxiνν ε llν additamentum ex iis, quae paulo supra leguntur:&oτοαεενασασν επτνο doyos 1 A†ροννν ανα τe aν⁴νςoxæν male desumptum esse videtur; neque enim Amphilochus et urbem et reliquam terram„Argos“ nominaverat, id quod verbis dνμινιμννναιυον τ ðε̈άυroον aroide doyos 6„oαςαso significatur, sed soli urbi nomen a patria, quae erat Argos, ductum indidit et homines hanc urbem a nomine conditoris cognomine Amphilochicae ornaverunt, ne cum urbe illa Peloponnesiaca confunderetur, et terram ipsam Auoxiœ nomine usurpaverunt. Praeterea ex iis, quae artissimo nexu adiuncta sequuntur:*α 7y i rölis adi usyicr) vije Auoxieo œα ods dvyœrouo elxey 0uu,ſτωοοας, satis dilucide apparet, antea Thucydidem modo de urbe ipsa locutum esse.

Sic statuenti mihi verba 2α uραxiuν ν αμ» additamentum hominis nescio cuius parum attenti habenda atque ideo delenda esse videntur. Neque enim ita raro eiusmodi notulae geographicae vel ethnographicae, quae, quoad non auctor ipse eas addidit, magistrorum studio ac diligentia explicandi causa in margine appingebantur, scribarum vel librariorum incuria in textum ipsum irrepserunt et quasi civitate donatae sunt. Cuius generis emblemata viri docti iure iam multa etiam apud Thucydidem proscripserunt(cf. I, 17, 1. 24, 3. 100, 3. II, 9, 4. 96, 1. III, 51, 3 etc.) neque ego hoc alterum addere dubito.

III

IV, 41, 2.

Quae hic verba interpositionis loco ab omnibus editoribus adhiberi putantur, non tam Thucydidi quam interpolatori alicui impertienda esse videntur. Cum enim Thucydides, priusquam ad ea, quae apud Pylum eventura erant, describenda accederet, cap. III naturam et munitiones Pyli loci depinxit verbis:*α‿ α εαeν(mμαοσσνέννε) rοιν suνmποsοᷣαeν ũleν e xœ ενιωĩ ꝗguger adeorεοeν ν(τᷣ 2νσενν x εαμμοωνεασιτ εᷣ εν mπν τε ε‿ννᷣ. Ams‿νε o σταροs udzᷣοστα Hölos rijs ndorns erdærodiovs dœ εᷣσστνν εν τm/ Mσνꝶέασ‿ τ 0duα pij, et inde a cap. III usque ad nostrum locum ea enarravit, quae Demosthenes apud eundem locum praeclare egerat, nonne mirum est, si nostro loco memoria Pyli saepissime laudata redit eadem notula topographica qua supra adiecta? Immo vero, haec non sunt Thucydidis verba, sed glossema