— 13—

colligitur, ut etiam optativi remanserint vere potentiales. VIII, 54, 2.*ᷣα ερρσσνν πᷣεᷣναœσνπνσασ 10 IIeidxν[dοοων νσ dεεπσ dvdos uεr' od odνrren dnrh en droe doxoih doiαα EEeu ε 1r00 10ν T1ασiασρνεονν ανα‿ υeνυ⁴dↄεα ⸗νν. cf. 50, 5. 76, 6. VII, 48, 3. VI, 35, 1 G ¹) V, 41, 1.

II. Optativus est is qui vocatur iterativus.

Cuius usus apud Thucydidem eiusmodi tantum exempla reperiuntur, quae antecedente tem- pore secundario nudum exhibeant optativum. Sed illam vim iterativam cave credas ipsius in optativi forma esse positam. Neque enim per se aliud quicquam significat optativus quam actionem cogitatam. Sed cum in enuntiato primario saepe eiusmodi tempus esset, quod de actione iterata usurparetur describenda, facile poterat fieri, ut eadem cogitandi ratio in enuntiatum secun- darium transferretur, quippe quod enuntiato primario arte annexum esset eiusque teneretur potéstate. Qua re optativorum notio iterativa sola sententiarum primariarum natura contineri censenda erit atque facillime intellectu, cur non inveniatur assumpta nisi tempus antecedit imperfectum vel quod est eiusdem vicarium.

Ceterum hic monendum esse videtur, Thucydidem haud ita raro horum optativorum in locum fere nullo discrimine intercedente substituisse indicativos, ita ut huius generis nonnulla exempla proponere placeat, antequam ad illius digerenda transeamus. I, 93, 2. 98, 4. II, 67, 4. z0νσ Surdoue, ode Sla.ονᷣ εερνναμεονν ναε τάννð σνυμμα̈ναυν dmνποxreirxvrse cl. ibidem: α̈νναďς, 3-ous 1,ρεειι ιειςεμοον et III, 81, 2: 1πφ pmsεεον ν ε* τιννναᷣα 2ἀ‿νοσςν νε̈νιενον. IV, 34, 1. 128, 4, alibi.

Similiter enuntiata condicionalia persaepe partes enuntiatorum relativorum susceperunt. II, 49, 1. l dε ziα κα πτνοοεασφνε,& roντο π̈ννα αe&Oνκαρει cl. II, 51, 1: 5 ι ααᷣ vενοιιο.&c oĩ το srslsyrc. quibus adiunge: I, 18, 3. 49, 4. II, 5, 4. 49, 6. 49, 7. 75, 2. III, 21, 1. 82, 7. IV, 4, 2. 69, 2. V, 37, 2. VI, 70, 3. VII, 70, 8. 71, 3. 75, 4. 78, 1. 85, 1. VIII, 65, 2 etc.

Sed iam ad enuntiata relativa revertamur.

a. imperfectum.

I, 22, 3. AMAsyoν, d uxu 6ν τι bvoido—*) v,)uννοα ετ I, 50, 1. 1 em|ςσσ ooνx oν auαdouεενο ds vœraduαœeν 99, 3. 138, 3. II, 4, 1. 51, 1. 67, 4. 79, 6. 84, 3. 97, 3 ubi 20¹)j, quod mihi hoc loco servandum esse videtur, optativus est iterativus, quia reditus annui signi- ficantur aeque ac I, 99, 3. 100, 5. 100, 6. III, 1, 1. 12, 1. 16, 1. 82, 8. IV, 4, 2(bis). 26, 7. 32, 4. 33, 2. 55, 4. 127, 2(bis). V, 56, 4. VI, 15, 4. 69, 1. VII, 70, 1. ubi Classenus mihi quidem recte rao*εοννεε rescripsisse videtur ex codicum corruptelis. 70, 4. 70, 6. VIII, 14, 1 66, 1. 93, 2.

b. participium ad imperfectum adiectum.

IV, 26, 6. æxA soiyoν ⁴⁵οι εε ταοαιmνάκ³dννεoνe α μἀςσπα o᷑ Ecures, dnœαloοres nd i Teοπτννννσωντ οmOισεέν τνυνοπσν. II, 52, 4. IV, 4, 2. 54, 4. VII, 29, 4(bis). 76. VIII, 68, 1 xꝗdτεαστιοο&νννννμνιινασι ννεννμεκνοο α yvoin sime’ et paulo infra: ædh s dνμ παραά eic dν)o,

3παι Euννμεονέκναυνσ ε, Ʒëeeoe d—eei, quo loco quamquam tres optimi codices A B M&ανα yvoii ferunt, tamen xy particula ex usu Thucydideo reicienda est.

c. participium absolutum imperfecti vice fungens. c 2 2„ 5. 2 2 7 I, 5, 2. ⁴sς uvrs eνκ πνννðμοτσα—αἀm παά‿Ʒπνννιιμννν τ Ʒↄσον oie e riεᷣs ein) eidévx oux

0„εε⁴ερντινν, quo loco ne a prioris quidem membri ratione alienum esse optativum in aperto est. IV, 34, 1. VIII, 56, 4.