12 auctor nihil in medium profert nisi Synoecia et ea quidem celebrata in memoriam illius synoe- cismi, cuius naturam Thucydidem secuti iam supra satis cognovimus. Itaque W. cum neget Synoecia esse celebrata in memoriam Atticae contractionis, Thucydidis descriptionem reicit; sed ultra progressus etiam nomine illorum dierum festorum reprobato nomen deεroinα apud Plu- tarchum exstans praefert.
Quam sententiam refutaturo, duae imprimis res respiciendae mihi videntur; ac primum quidem quaeritur, num aequum sit Plutarchi traditionem hoc loco praeferre, deinde, num re vera tantum discrimen, quantum esse plerique credunt viri docti, inter duo nomina illius cele- brationis intersit.
Atque illud, quod modo proposui consideranti non dubium esse mihi videtur, quin Plu- tarchus in scribendo opere Thucydidem compilaverit, sive hunc ipsum exscripsit, sive alium quicunque a Thucydide pendet, velut Ephorum, quem multis locis Thucydidem excerpsisse satis constat. lamque cum hac in re insignissima ratione Plutarchus et Thucydides consentiant, lice- bit mihi duorum verba componere ac comparare.
Thuc. II. 15. Plut. Thes. 24. Kœrc*dσςα τπιινωπν τεννι Kœrσα υιτι N Ʒᷣnαςοσιοιες T⁸ 90u1euο 2œ ταςσ dονας 2 V
—„„ 7„ TOu‿‿αυνεαν ναά ⁵ιε̈νιντιηνιααα ααα mς
8—„ 7 9 7„ 4 7* A Ti võν 2τQν oνσσeσρ ν εοπνπννιι, ⁴eς, 8„ d 7T0 ⁶-muö o, 000„ 5 2————.„ 1 Grτοεεα α αοιντυσαά̈ν˙εεον, ννρᷣeε evraν‿α TOuTlνένοσ KL⁴ οιν̈όιινυο 1** /1— X/ TTGνιαςσ,... Gl Suvolata es euelyou 5τ νꝙν 6ντπισαιστ⁶ τ τνν τ
Aννασ Er1 α»˙νν... 2091,»„ V 10 11ν 9 ννας 11009„y606 08.. . 710¹⁰⁷0¹. 29εσε ε νπď Ʒ‿εoini... i)y Er4 „Dy 9000ʃο.
Quare dubitari posse non videtur, quin Plutarchus in describendo Thesei synoecismo vel Thucydidem secutus sit vel aliquempiam a Thucydide pendentem, velut, ut iam supra conie- cimus, Ephorum. Quam parvi igitur aestimanda est lectio uerolzla respicienti uwolztc in omni- bus codicibus Thucydidis exstans. Nam minoris, opinor, momenti est, scholiastam quendam ¹) lectionem Gυννοσακκαιαα lectione, quae est œννομια, parum diversam exhibere.
Quae cum ita sint, verum et priacipale nomen illorum dierum festorum puto fuisse uννομια Sed Plutarchum, cum tradat nomen celebrationis fuisse aeεoinlα, hanc significationem ementitum esse non credemus, sed verisimile esse iudicabimus, illius aetate hos dies festos re vera deroinic nominatos esse. At Wachsmuthio, qui idcirco, quia posteriore tempore, velut Plutarcho vivo vera natura Thesei synoecismi ad res publicas pertinens iam non percepta, sed ille synoecismus putatus esset urbana congregatio, nomen deroinic ut aptius praeferendum esse opinatur²) ideoque hoc esse verum nomen iudicat, nullo modo assentiri possum, sed duo nomina aliter coniungenda esse arbitror.
———— 4 1) ad. Arist. pac. 1019: Qαοσ ν⁴ἀς Qm/²mι dαeνοοπητ³ωιναεμοοιm /ϑuασανατelεοναασι&i ν) *——— 8— deinde ad. v. 1020:„ YAνο τ τι q½d̈õomνοαανν ⁸οοσmν d εeεν qασσω HLονν ϑυοσιασωι τεινεσσ 8 4 6 2 82... 7 0 SGνιο mdmν⅔ ꝙααεοντσα— Lectio lνroiulc apud Steph. Byz. quoque invenitur, qui Characem sequitur, 5— 6„ 2— d 1 2 3. 0/„ cum sub voce lsννυνadnotet:& rrdxνh, 1O! ᷣ&iσ aoæs, 011 Oyoeνs lςα dezc 10 1818 X— 2— 2 1 rdς ν τν Merruus νουld ei 1zαν dυvoirla 29ν 2τινιισνυνιυάσησο. 2) nam aliter atque ita verba in p. 459 exstantia simul cum iis, quae in p. 459 scripta sunt, intellegi non possunt.


