— 19—

dantur— quare non ausin, dicere Lacilium eodem suum contextu attulisse quo Horatium ne- que maiore fiducia contulerim Horatii illud— Ibam forte via sacra&c. et Luc. inc. 68. Sane tum ego a Metello Romam repedabam munere. Sed similitudinem prae se ferunt hacc:

Horatius ore magna sonante refert quid sibi puero incantassit anus:(30)„hune neque dira venena nec hosticus auferet ensis,“ queribundus quam molestus sibi sit„doctus“ ille garrulus Eodem sono incedunt hacc:

Luc. VI. 2. Quem neque Lucanis oriundi montibus tauri Ducere protelo validis cervicibus possent (cf. Nonius porcere: non te porro procedere porcent VI. 19.) lam dudum pre sus Horatius„nil opus est,« inquit,„te circuagi, quendam volo visere non tibi notum—* Lucilii doctus forsitan noverit illum, quem se visurum commentitur poeta misere laborans: VI. 10. Si nosti, non magnus homo'st nasutus' macellus. Ex imagine cjusdem non sine ira adumbrata repete: VI. 9. Nequitia occupat os, petulantia prodigitasque Ex ejusdem arte vivendi non adeo ingenua VI. 11. Et id solum adversae fortunae reiqua resistit cf. II. l. I. 56. Haud mihi decro Muneribus servos corrumpam; non hodie si Exclusus fuero, desistam; tempora quaeram, Occurram in triviis, deducam. Nil sine magno Vita labore dedit mortalibus.— Item haud multum interesse dixeris inter haec: VI. 12. IHlortare illorum si possim copis' potiri

cf. Luc. Müller in Jahn ann. 97. 425. ct Hor. I. 9. 45— 48.

Transco ad sat. I. 7 quam principem ab Horatio in iudicium virorum elegantium esse editam plurimi quod sciam consentiunt. Lepide ea narratur acerrima contentio qua litigarint coram M. Bruto propractore Asiae Clazomenis Rupilius acerbissimis utens conviciis, Brutus autem vilissima erga iudicem adulatione. Etiam Lucilium in libro II. qui, si locum ad libri aetatem pertinere statuimus, inter primos editus est, de lite quadam ante tribunal agitata egisse apparet. frag. II. 7. Non dico, vincat licet, et vagus exulet, erret

exlex. 12(Jahn ann. 97. 425) verba irati accusatoris, qui peculatus reum arguit: homo impuratus et impuno estque rapister. et 14. Scaligeri ingenio probabiliter sic emendatum: Quid dicis cur est factum, quo coniicis istud.

et fortasse 20.(a Luc. Mueller Jahns Iahrb. 97. 438 collato Horatii loco II. 3. 179 restitutum) iure— consultus.

Lectorem diligentem non fugit Horatium illam litem vel tonsoribus notam non ad fidem rerum gestarum narrasse, sed personis eam agitantibus ita esse usum, ut adhibito omni quasi apparatu iudiciorum suis sententiis singulis buccas inflaret. Quo fit ut pro satirae natura nec Persius Hybrida, nec Rupilius rex, nec denique M. Brutus praetor salvus et incolumis

septem pennis' se recipiat.