1

10

Si quis autem ideo in verbis dο⁶ιντοο d= eνυννα‿ offendat, quod munerum administra- torum rationes intra dies XXX referri solebant,*) in memoriam reducemus§. 178, ubi ipse orator tum se rationes referre dieit(deœεεs aντςσ noegeudus 40»Og 1d euα 46οαμα).— Ceterum etiamsi sie iungas: od eατιννοοεις μοωι ταυεπι τς εειασ⁵εαεςε⁴ν) d— 66„ο αeς εςονας, i. e.„non de ista legatione me accusas rationes nunc referentem,“ tamen hae rationes non, quemadmodum vult Bremius, ad tertiam illam legationem per- tinere putandae sunt.„Quas rationes,“ inquit,„refero, eas tu nan de ista(tertia) po- poscisti, sed de secunda, de qua perspicue me defendam.“

Cap. 28,§. 101: Qe d' πμν εέ Maxs dovie 7vv⁷⁹ονεν elg rατπιν*α ενμιιμινο L Goνινε madνra ncreiijgetary, deνντ‿εοαρνe ud 10 Ʒνμρρμσαμαα εασα ν Smoeogeuoer ad 1d οοsteruνμέννq¶mU1ἰγy μꝑ τ¶mοςι dν pdeςαμο³αφςεννςσυνπνιυιυιιιια. Apud Benselerum legimus:„Als wir nun in Makedonien waren und uns verſammelt und Phi⸗ lippen nach ſeiner Ankunft aus Thrakien angetroffen hatten, wurde unſer Beſtallungsdecret als Geſandte verleſen ꝛc.“ Qui ordo rerum in protasi! Quisque intellegit, si ipsam rerum naturam reputat, cum in sententiis primariis de iis, quae in concilio legatorum acta sint, referatur, inter enuntiata: αν⁴οωρμέν si ατν et: dνενναςν μέςκ τ Hjοσραα põon illud: i³αμιηην α νꝶmꝛαοονσα uτεεανέεν interseri potuisse: nisi forte scholiastae quae videtur esse opinio, ei adstipulatur. In scholiis enim codicis Coisliniani ad verba dνενννας ιεν ν 1φQνπsHάρ³νμαα scriptum est: el ν¶ ⁰α˙ο dενννο τν ενινηποο æ αεεονσ Or4* 1 1 SSO,— iατο(x0 ,†ρσναα scil.), od πωκννσκαντ αεαννν vmννοσιν, qua adnotatione nescio, quid dicere velit scholiastes, nisi coni. oxe ante v. OiAεnos deleatur, pro qua, cum in codd. per compendium litera o parvulo z superposito scribi soleat,***) articulus 6 substitu- endus erit(pro eππηντηαασιν fortasse eπαρναυασ). Si recte video, scholiastes igitur opinatur plebi- scitum, quo mandata legatis ab Atheniensibus data erant, a Philippo esse lectum, deinde illos deliberationem habuisse: quae tamen inepta opinio est. Legatos enim Atheniensium orator ait aliquando coisse, ut, quae sibi essent mandata et quomodo optime perficerent, inter se deliberarent. Sic Schaeferus quoque(l. c. II, p. 238) locum accipit. Et quidem paulo ante quam ad regem aditus daretur, illum consessum fuisse, ex eo colligi poterit, quod ibi de Philippo bellum adversus Graeciam parante mentio fiebat(§. 103: 2reoν τ el IIòlας στνσασσνεtlας, dodνν ddœſ ν I.αοσςσκεν, cf.§. 107: οοενεεια eiιηmeηο ei II1.ς). Atque adeo tum rex iam ex Thracia potuit revertisse, †) ut non opus sit, enuntiatum:*α iduνμmπιον εν ορσσ πάονπιασα εαάάτ εαννꝓsωεe a quopiam interpositum arbitrari. Contra scholiastae interpretationem huius loci pugnant etiam particulae ν¶ ·- ds, quarum cum illa sententiae:&νέκναμς σmꝛZνO0 jm)njeo,dœα sit adiuncta, haec post con- junctionem eg inserta, elucet omnia, quae a v. dvenνασνν usque ad vv. el-rον εeνσ 16„ονς ν. narrantur, eodem loco facta esse easque ipsas particulas has partes agere, ut orationem Ae- schinis in conventu habitam, et quae antea illic legati fecerint, distineant.— Ex his igitur om- nibus efficitur, ut initio§. 101 sententiarum ordinem invertendum censeamus. Id necesse esse, unus Bremius, quod sciam, vidit, qui in editione Aeschinis ille quidem nihil mutavit,

*) Cf. Boeckhii Oecon. Ath. I, p. 205 sq.(ed. I.)

**) Cf. Kruegeri Gramm. gr. 47, 24, 2.

**x) V. Bastii comm. palaeogr. p. 782; Wattenbach. Palaeogr. Graec. II, p. 17.

†) nisi quod fortasse Pellam nondum pervenerat, quod ex§. 108(zoο*ση Ʒ'j ε£eέααννος] cogimus.