——

gerantur vel placide componantur: nemo enim legatus ire volet.“ Quod autem Aeschines omnino breviter minusque aperte hoc loco loquitur, si quis in Demosthenis orationibus, praecipue Olynthica prima, cognoverit, quam periculosum tum fuerit, Atheniensibus vera dicere, non mirabitur. In universum igitur mihi Wolfii probatur translatio Latina, Bremii Germanica. 4

Cap. 33,§. 84: d*νπο⁴³οσνσφαι ο τπεοε oνeν εrεοσανα ε&νκά‿αιemοœν. Wolfius:„sed (legit enim: dmπο*σ—mση Qαι ε) de his aliam contionem indicendam;“ Bremius:„denn in Bezug auf dieſes müſſe eine andere Volksverſammlung anberaumt werden.“ Benselerus similiter. Hi omnes dey vel xoifyut supplendum putant,„quod post verba ꝙdνα, leyety et synonyma apud infinitivum saepe omittitur“(Bremius). Reiskius, quem Muellerus sequitur, interpretatur (in editione sua):„huic enim negotio aliam contionem datum iri“ et addit:„Hoc enim est dπαοοϑερα, significatione temporis futuri, h. l. non praeteriti.“ At quamvis saepe in oratione obliqua modus infinitivus vicem imperativi praestet,*) tamen num in sententia cau- sali eiusmodi exemplum inveniatur, est quod dubitemus.*) Sed nec pro deĩν d.*π⁴οοννα et ne pro futuro quidem dmπηοσꝓπηνανQ positum esse, sed, ut solet infinitivus aoristi, rem praeteritam designare, ex his rebus efficitur. Primum enim ex huius orationis§. 82(d„ 6' Tuνν ee xrOueενᷣ Ʒέπιν τνεςι dονον⁵, oOd'mνd" deπνονκέεν ενπι ν dordœ a0e- oßelceν xννα νꝓerat,&» Auοοαmερν d ννι εακτνοομς εμ‿ τωαντμἀmet rO080Osde¹*), §. 85(4G d' 1πσοισασ εακκανο⁴α ε‿εμινι, Sdo o00ᷣ d‿μημαραἀα̈[ονσ o 0 tnon m0εσ rl.),§. 90(mαοοσσςέσν o⁷ε εσνέ τ½νσF⁶ι˙νινςm⁵ποοσdοενε οοι τν εμeν⁰⁸ςσ„, elc d 10» 100&0ν, 556 ½ ꝓsφmᷣσm νονινποο) et ex oratione adversus Ktesiph.§§. 73 sq.(6 d'*ν dnοοmνον— vl 00 SrOcsœ.ν 4rrn**) νονετοες 1ν ⁸1‿mρέ☛4ꝛꝛm⁷ νοο ν ⁶s, Ir01» Sn r» dorsαe dmαοενντρεεscν ενν ενπ τοοςο μυαυο‿ε⁴ ν⁵μοσmϑέννάν— 6 6“ Erνρᷣς e,- 1o,⁸νν d*επκοονννασι το⁸ς dανουει Oος*επσιισεσεροσιτꝛες ιαοσα νπmπιοι εν xide zũ ιαμεοασ οεε Gε⁶ ςι τιυν σeυνναμαασφ¶ςυ) cogitur, contionem, cui Demosthenes praesidebat, habitam esse die 24.(23.2) Elaphebolionis. In hac de sociis †) iureiurando adigendis deliberabatur, quae adactio deinde eodem die facta est. Pacem autem, in quam tum synedrii assessores iurabant, iam die 18. et 19. Elaphebolionis deliberaverant † † posterioreque eorum dierum fecerant. Atque in illis consiliis publicis de socis quoque multa disputata esse, cum ex ipsa rei natura sequatur, tum permultis oratorum testimoniis †† †) firmatur. De Kersoblepte quidem videtur mentio illata non esse, sed manifestum est, si, utrum in sociis adnumera- retur necne, consiliandum erat, hoc duobus illis diebus fieri oportuisse. Itaque optimo iure Demosthenes dicere potuit: πιι τουυινν εε‿εεσαα μeęεεσmꝛꝛε᷑ά‿οσæ.— Praeterea De- mosthenes, multis iisque optimis rationibus ductus, omnia quae ad pacem pertinebant ut

*) Cf. Bosii Ellips. p. 596. 7

**) Ceterum Matthiaeus prorsus negat det⸗ interdum omitti. Cf. Gr. mai. II,§. 535, c, adnotat. 2: „Daß dewe zuweilen ausgelaſſen werde, wie die Ellipſenjäger annehmen, iſt ungegründet. Der Begriff„müſſen“ liegt theils in dem regierenden Verbum, theils in der Conſtruction mit dem Infinitiv, der an und für ſich das an⸗ zeigt, was erfolgen ſoll.“—

**8) De dierum discrepantia v. Schaefer. I. c. II, p. 230, adn. 3.

†) non comprehensis, quos socios Atheniensium esse Philippus negaverat, Phocensibus et Haliensibus, (Schaef. I. c. II, p. 210).

†t) V. Schaef. I. c. II, p. 209 sqq.

†r) quae v. apud Schaef. I. c,