5

ille esset, prius ignorabam.“ Nisi forte concedimus, verbis 06 vεσριι rl. significari aut „is, quem postea ²εοκαναα cognovi, nunc esse scio,“ quae tamen interpretatio nimis coacta- videretur, aut„is, qui vulgo per ignominiam 260ακα nominatur“— sed ita iam huie voci, non ei demum, quae sequitur: rdνπιασ οια 2mμέεςμ νοο vel tale aliquid erat adiciendum. Praeterea autem de talibus contumeliosis cognominibus Demostheni vulgo inditis neque ab Aeschine aliis locis neque ab aliis scriptoribus quidquam traditur*). Deinde ex verbis rd roεαοτα Oiνεμμασιηα possumus colligere, superiora quoque nomina solum ut notiones com- munes, non ad Demosthenem pertinentes dicta esse. Hoc eodem modo orator vocabulo 100061„ in§. 166 usus est dicens: xανινκν εεινς ετοο⁴εωmφ 2αά‿ 1 10τRGo0ʃl0 Qα‧, quem locum hanc quoque ob causam cum eo, de quo quaestio est, puto comparari posse, quod in utroque vi articuli id significatur, quod Germanice dicimus: ein achter, richtiger, wahrer. Tum etiam ex pronomine 10 rον cogo, nomina illa generatim esse intellegenda. His enim si Demosthenes denotatus iam esset, quid opus esset pronomine demonstrativo? Imo opus erat ιιν pronomine, quo posito sensus hic efficeretur(missis nunc, quae supra monita sunt):„cum prius ignorarim, quod genus hie 260½0⁄¶ Fesset, nunc ipsum omnis suae ma- litiae nactus interpretem scio.“ Bens. ipse, quae commodum exposui, eo confirmat, quod ro?ro non„dieſen“ interpretatur, sed„ihn ſelbſt.“— Itaque cum nihil nos cogat, Bens. sequi, multa ceterorum**) interpretationem commendent, ea erit retinenda.

Cap. 19,§. 67: tecrs ube? Auuννοο Aloxin, or' ⁸ouναeεκεε ⁶‿ ϑ—, ö1 ode SSij d-noyoein A³⁵ τά rel rε eoοreyne eꝭ σeνεμνισηνερςν νραsομαεν επννꝓiero ra. Lectionem erevορiero recte se habere, nemo non intelligit. Neque ulla codiecum dis- crepantia de hoc vocabulo est. Sed in Scholiis non ercewwwqibero invenitur secundum Schultzium, sed aut erewyn—ebe aut&ntczpguoaa. Adnotatio autem, quae seduitur, in codice antiquissimo Coisliniano, dui et ipse habet&reun—ade, haec est: dorlh ou drre- SdAdero dτα xα Srdon 1. VnGioνενe ev οαeεπm dændνον in ceteris, qui mει- Vnjgpiga praebent, haec: dyrl 1ν d ⁵μααε(undgals i)* αρᷣ mœά dædον(&ειννοο Laur.). Atque ex his Dindorfius restituendum putavit:&rsiyiqde— unsgdadero— „⁴οον, Schultzius autem: ereiννꝓρερεro— dnεeto—„ν. Ego quidem, quod ad erreuνꝓρσρνσανεε attinet, non video, quid sit dubitandum, cum in textu codices omnes con- sentiant; sed illud ꝛνοv, quod qui probaverit, eum necesse est verbo uresdadero sensum passivum subicere et d ϑμοο intellegere, nescio quomodo possit retineri. Verum enim quidem videtur, in priore Atheniensium contione Demosthenem populo persuasisse, ut pacis condiciones, quales Philocrates descripserat, non omnes admitteret, in posteriore autem Aeschinem effecisse, ut de sententia discederet:***) at Aeschines hoc ipsum negat, quamque opinionem populus postremo conceperit, hunc die priore ait concepisse, postridie nihil aliud quam suffragium tulisse. Itaque rectissime, si quis, quid dixerit orator verbis 16 Q ι ενς 810/ν—- Vnqlonœo 6nsiEnꝓpeero, erat explicaturus, dicere poterat: dns- Sdαeo 26 dneꝙ*α νν ο το 2α 1†εισοεωνοσα ν 0I 8urdοις. Generi activo

*) Cf. Schaeferi libri: Demoſth. und ſeine Zeit II, pag. 319:„Ueberhaupt, abgeſehen davon, daß Aeſchines ein Langes und Breites über Batalos(de cuius significatione v. I, pag. 306 sq.) redet, ſind ehrenrührige Schmähungen nur indirekt und beiläufig gegen ihn gerichtet und durch keine Thatſachen belegt.“

**) nisi quod Bremius quoque zijs dndoys æaxoydetas ad Demosthenem refert(„ſeit dieſer mir die ganze Bosheit ſeines Charakters entſchleiert hat“).

**x) Cf. Schaefer. I. c. II, p. 213 sq.