3.

16 drdyrew. Itaque ixuαꝑοενa est testimonium absentis alicuius. At non solum illud dictum testis absentis sic nominari, quod per literas*) datum, sed etiam quod per alios homines ex illo absente auditum redditur, ex hoc Aeschinis loco§. 19:* Suxοετινο⁵αe dydννννι τm AAoditou xœl να.νε n⁸ obg SSen aerude, elucet. Nec mirum. In utraque enim re*&xεμανρε οda est ipsius absentis hominis; hie enim vere testis est, non is, qui dictum eius refert et confirmat, neque interest, qua ratione hoc dictum ad iudices perferatur. Idem quod apud Harpocrat., in Suidae lex. s. v.&xμαάααρσνι⁵α invenimus, Et apud Ammonium legimus s. V. 1αιννοα‿: Maorνœ α εέέηιααοευνα diugéOsa. 4ag- ruola 1⁴ν ydo 8 7 700„&mdidrn, dg daαασασρρρ Asοσα xrl. et s. v.&εραμαρε νυο⁵α: Euxcor vola 1ορρο⁵ας y dνν(sic in editione Valcken.; ey 2ʃ2¹⁵) qiαρεένοει d-ν³ο Ael- „.Mοσα ευ l³ʃ œτ KAOμε⁴d og N„ν. draydigerus ds 6 ν επμιeἀ⁴μιιν ταeς uασισ ιο⁴⁵ας, 1ανν ε dmodνμιντνιν 6xuοενοs. Cum quo consentit e Scholiis ad hunc Acschinis, de quo agitur, locum ultimum:* ro uν Na⁶νς 4αοετιννο⁵α xclεταœ ε— laorvola, 0lo- 100 orros uονο 10„ d⸗το⁴νη⁴ ετιιν rdo ²αœ* τυνντꝙmνμυ dueεαενν dAdeiy elc 10 dirαςοςον να το αυν rerεεεεντινιηιιιυνν αμα̈οννναoς ε οαzνααάν,εουν αἀ 8y„οοσοσ εέααάα⁴οσνννι exnucer voias.— At in Bekkeri Anecdott. I, pag. 248 legitur: Aiaqpséee uαοντσνυνασς Sxsexꝑεuοε, 1600„ 1 vd.Mα ντιωυ αeorvoia, 100* d dmννυν 6— Luaeola vaderra¹, Gα⁵ 34⁴ 6*αρααρνν ουιαν 4470ʃ, drar rig raA αoοd zou deαπα³ανισ εsOναμι να¶,§εακιμ aν νονσꝓν Unde patet 6⁴ανοσο⁵εασρ õ(et xμαςρνννοεε) posse ad illum quoque referri, qui se audisse quempiam aliquid dicentem testatur. Et haec una significatio vocis et a Polluce VIII, 36 his verbis memoratur: Maorvola*aeĩ, öraαeν τμιι αἀτςσ 10ν 4ανκνοσ eeuαeveia d ½, rαν 1ο roð 105„os axoνσσ 4py, et a Suida s. v. erεαειοοεσν: Erανονννννον ραάαςο ετ εννν odx dmeo adrdg 0Idey, dàν mG&μηeo r6 ꝙXꝓu] ναε 1*νι. Maxime autem perspicue primum de Scholiis hue pertinentibus hanc significationem exponit his verbis: uaoονola—, Sxανuta d? oraeν τπμαέ ιννοο τνινς να‿ αeτντηιάάοω μσι⁴σςραοωντο*, a6yovres oör¹ uσν νεεοοσνzμ ör, öͤre nο⁹ SAeye 10de, quod deinde sequitur aliud brevius: E&xεαμαςρνενο⁵ια εςν, Jrν εm ει⁶ιις aντος μιαςονανσρ, dadd doxæn deννοενωναά His omnibus consideratis ego quidem censeo in altera tituli parte, qualem optimi libri praebent: sæμααοενοαα esse acquiescendum, quodque Reiskius coniecit, editores Turicc., Frankius, Benselerus probaveruut: ³αμαρε νρ⁴α reiciendum. Nihil enim impedit, quin vocabulo æ‿νααρ νοεα, quod antea pro testimonio ipsius Aristodemi tum absentis ab aliis audito usurpatum erat, in titulo vim profitendi, quae ab Aristodemo olim dicta sint, subiciamus. Atque ut orator plerumque praeconem formulam a se ipso conscriptam legere iubet, quam is quem velit confirmet, ita hoc loco Aeschines indicium Aristodemi a se(Aeschine) ipso conscriptum iubet legi, quod quidam illum quondam coram se professum esse testentur. Legendum igitur: An†oσκαατα. Ex⁵ααρενυο⁵α.

Cap. 9,§. 31: vsl, 1 0dv ig 88 doxis erjoecos rĩg vddas α τσ 1a²Ou⁵ieεν Bs 6 v— d cn 418„ jououre A/εν xc* 29„, 60g S?déxen“ drOεsr œrc,»vpt d'*⁷ασσσσ dανν σeυνυυ⁶ενμμνεινν τοςι 2νονςιει α ι*νννς εανν σeσνεeονν—, 10ε‿γ Sνμμόένπσαχσάισιωμαα Sie Schultzius cum H. Wolfio. Frankius:„Fortasse,“ ait,„v α* 1wĩ ⁸˙ nevϑ. Libri:

*) Reisk. ad orat. Tim.§. 107:„testimonium literis consignatum ab absente vel peregrinante ad

iudices missum.“ 1*