— 2—

functio, in cujus membris f., unus tantum variabilis factor appareat, quam functionem potentiarum

summam appellamus,(summa igitur:

2. duo variabiles factores appareant, summa igitur:

a a α a a +† 1+.+†‧+ x.) per: s*

n Pn,= n— 1

(40 1. 0 Gi 640 Ce

,+ v.⸗ v. † X, 4+

cco co e c + X x+ 1 X+†.„.+.+ x. 1

., h cco—. he Cro 85] + x. x, † xX. 1+. x., Pef: 8S

. 1.. 64 †. 5, 1.„—1

4 a⸗= b

ce H. c e e. a,.

+ X, 1 Xo+ x, † X 1 XI+. 2.+ X. uxX.

. r e 3. tres variabiles factores appareant, per: S b. x Xe T signiſicetur. a †a.=b b.=cc.=n— 1 a= b=c Ilaec quidem signandi ratio rem accurate definit, sed eadem, si membra functionum majore numero factorum variabilium consistunt, maxime in aequationibus restringentibus nimiam signo- rum copiam affert. Cui incommodo at occurrerem, in his, quae sequuntur, signa excogitavi

ex analogia facta, qualia in factoriellis, quas dicunt, et facultatibus usurpantur.

+ d)(+ 2d)..(A+(n— 1) d) designatur per: a*¹, facultas:

m per: m! sive per: 1“ sive per: mn—¹, ita productum ex forma

Ut enim factoriella: 4. 2. 5....

a(a

r 1 3a X. X Xe significandum censeo per: rG) a= b=c n †n.=n— 1

a+ a= b b=c c=n— 1 a+ a= 2

summam igitur: 86 per: S= r) 4 a a.2 a+ al= 254 50 aen n— 1 n n.= n— 1

Restringentes vero aequationes a- bec sive signum In, quod iis substitui, omitti potest. Nam membra, in quibus n bis aut saepius idem signiſicaret, iis functionibus adnumerari necesse

esset, quarum membra minorem factorem numerum continerent.

Ut litera S summa designari solet, ita litera P productum designari posse existimavi; neque

tamen hoc signum necessarium esse contenderim; sed, nonnisi ad augendam perspieuitatem