— 4—

exponentem invenies. Quo facto, si prius signum datum sit, ex exponentibus in summa deſi- cientibus p— 5, si alterum signum datum sit, ex exponentibus in summa deſicientibas p— 4 (4 ¹)* combinationum elassem effici necesse est, ut exponentes simplices ad quamque sum-

mam in variis functionibus simplicibus pertinentes inveniantur. Numerus simplicium functionum

„— 1) 1121 in hoc etiam signo numerum aequat 4—3 Si priore signo dato q numerum p— 2, altero

signo dato numerum pP— 5 aequat, in variis functionibus simplicibus summae omnium exponen- tium pares efſiciuntur, i. e. exponentes variabilium ex iisdem numeris facti apparent. Restrictione a- b in a=b, vel arbecc in a⸗ beac mutata, cura ne classes variationum,

sed classes combinationum facias. Quarum restrictionum si prior data sit, numerus omnium

(r.1—

functionum simplicium numerum 37 si altera„ 3 31 1„*„numerum acequet necesse. 51(— 1) 51(4— 1)1 4 est

4) Si vero in exponentibus functionum pares exponentes occurrunt, functiones

Cla a.— a„ 1 4 signo: Sr»2) T denotantur. a al=m— 1, n †n.=n— 1, 8(a.)= P

Qua signandi ratione quodlibet membrum funtionum in m producta disjungitur. Exponentes vero factorum in eodem producto apparentium pares(quae ratio signo:(a.= a) exponitur), exponentes factorum in(m) diversis productis apparentium dispares sunt,(quae ratio siguo m= a exponitur.).

Literis: ao, ar..., an certi numeri signiſicantur.

5) Si pro summa: 4⁶αοα μαι ⁴ι‿ εαν+ † uxe signum: S=(u) ,t+ ti= p Ppro summa: 77%+ 740,1+ 410,2++ 770,„ + 11%+ 11 1+ 2½2 Xh+ 11

+ tis+ 742,1+ 1022++ 742,„ signum: S· 4(S= t(0), tPt.= p

+ 4,— 1,6+ 10—1, 1.+ 1,— 1„

posueris, signo: eeP P. Xu

1uat)= aa 8(8.(-—4)— G.S8. S ſͤͤ 3(8=“

20 5= P

ea composita functio symmetrica designatur, cujus exponentes ex parte pares sunt, et

cujus membra factoribus p— q componuntnur. Cum enim ex ratione aequationum restrin-

gentium, quas posuimus, numerum universorum exponentium in uno membro apparentinm,