Aufsatz 
Beiträge zur Erklärung des Propertius / von Professor J. Hetzel
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Ac tibi Fidenas longe erat isse via:

Nil patrium, nisi nomen, habet Romanus alumnus, Sanguinis altricem non pudet esse lupam!

39 Huc melius profugos misisti, Troia, Penates,

En quali vectast Dardana puppis ave!

Jam bene spondebant tunc omina, quod nihil illos Laeserat abiegni venter apertus equi,

Cum pater in nati trepidus cervice pependit,

44 Et veritast umeros urere flamma pios. 31 Hinc Tities Ramnesque viri Luceresque coloni, 32 Quatuor hinc albos Romulus egit equos,

45 Tunc animi venere Deci Brutique secures etc.

v. 71. Quo ruis imprudens, vage, dicere fata Properti.

Fata hat Lachmann auf die Bestimmung des römischen Volkes bezogen. Mit Recht ist dagegen eingewandt worden, dass ohne einen Zusatz dies unverständlich sei. Statt dessen nun hat schon Scaliger und neuerdings Bährens facta aufgenommen. Bei letzterem hat es keinen Sinn. Denn sacra diesque et cognomina prisca loco- rum konnten doch nicht mit facta bezeichnet werden. Anders steht es bei Scaliger, welcher das Distichon v. 87 88:

Dicam: Troia cades et Troica Roma resurges, Et maris et terrae longa sepulcra canam

nach v. 68 gesetzt hat und dazu bemerkt:quae omnia exequitur Virgilius tertio. Aber mit der genauen Angabe, welche Properz in v. 69 macht, verträgt sich dieser Stoff nicht. Auch den Versuch L. Müllers, nach v. 52 in der Rede der Cassandra diesem Distichon seinen Platz zu finden, sehe ich als misslungen an. Man wird sich mit dem negativen Resultat begnügen müssen, dass es an der Stelle, wo es überliefert ist, nicht gestanden habe. Ist sonach in v. 71 weder für fata dicere, noch für facta dicere eine befriedigende Erklärung zu finden, so ist der Fehler in dicere zu suchen. Ich lese:

Quo ruis imprudens, vage, ducere fata, Properti,