8

verooν) 23, 33, 12 guae insulae ad Nacedoniam vergunt 32, 13, 3 lalus quod vergit in Thessaliam 27, 25, 11 vergentem ad mare partem urbis 5, 33, 9 in utrumgue mare vergentes lerras 36, 15, 8 entra fauces ad meridiem vergunt 38, 21, 1 ab ex farte, guae in meridiem vergerel Aeloliae pars maior et Acarnaniae verti: 8, 35, 1 ad bpreces et obtestationem versus 27, 50, 5 ın breces obtestationesque versae perliccre:²) 10, 11, 11 et 42, 37, 2 ad societalem 37, 18, 2 et 43, 18, 3„ societatem perlicere.

Berlicere

Utque in amicitiam perlicere 35, 42, 2, sic 43, 19, 14 Yortarentur Gentium in amicitiam secum iungendam Livius dixit, magis mire id quidem propter gerundivum adhaerens, sed cf. 44, 30, 7 fratre in Caviorum gentem vi aut terrore subigendam misso et quae similia collegit Weissenborn ad 1, 6, 1. Nec ad praepositionem cum Créviero substituemus, praesertim cum simillime Livius scripserit 44, 36, 4 animos militum hortando in pugnam accendebat? nihil enim ibi refert, utrum in pugnam ad duo eiusdem fere notionis verba communiter an ad alterutrum referas(cf. Sen. ep. 94, 37 leges a scelere deterrent, hraecepla in officium adhortantur et Just. epit. 26, 1, 8 ontractos domum fidelissimos amicorum in vindictam batriae horlalur— Tac. hist. 4, 36 miles secundis adversisgue perinde in exitium ducum accendebatur).— Denique etiam 9, 17. 3 fortuna per omnia humana, maxime in res belliaas potens sane mirum ostendit usum praepositionis zn cum accusativo coniunctae, pro quo potius ablativum sive singularis sive pluralis exspectes, unde nuper H. J. Müller nov. ann. phil. a. 1888 p. 848 in ze bellica scribendum proposuit coll. Caes. b g. 6, 30, 2 mullum cum in omnibus rebus tum in re militari potest fortuna. Nec prorsus defendi scio eis, quae leguntur 28, 17, 10 magnum in omnia momentum Sphax adfectanti res Africae eral³) coll. 42, 45, 3 Khodii maximi ad omnia momenti habebantur(item 43, 23, 8 et 35, 31, 7

¹) 22, 42, 6 cum vulgo dubitetur utrum in parte castrorum, quae vergat ad hostes an in hostes legeudum sit (in Put. est: quaevergantadinhostes), Luterbacher nuper nov. ann. phil. a. 1886 p. 613 prius praeferendum duxit. Sed quod in praepositionem vergendi verbo ter(21, 7, 5. 24, 3, 8. 28, 1, 3) apud Livium adiunctum reperiri dicit, fallitur; nam decies praeterea exstat: 5, 33, 9. 32, 13, 3. 35, 23, 8. 37, 31, 10. 38, 4, 2. 21, 1. 29, 10. 38, 4. 44, 13, 2. 46, 5, nec ad praepositio bis, sed decies omnino: 23, 33, 12. 27, 20, 4. 25, 11. 42, 10. 36, 15, 8. 10. 37, 56, 3. 6. 38, 13, 11. 45, 29, 6. Subtile discrimen, quod inter hanc et illam praepositionem intercedere vir doctus statuit, equidem agnoscere non queo, nec nunc paenitet, quod in quaestt. critt et pall. p. 77(ibidem indicem locorum Luchsii proll. libr. XXVI—XXX p. CIV supplentem fugerant me aliquot loci) censui, scilicet duplicem lectionem illo loco non circa ad hostes et in hostes versari, sed circa vergant et vergad h. e. vergat, quorum posterius sermonis ratio mani- festo flagitet, nedum verum sit quod Frigell ex Gebhardii coniectura edidit in parte castrorum, qua vergant ad hostes, duam scripturam I. c. refutavimus.

²) 25, 24, 15 valde dubium nobis est, rectene a vulgata lectione ut adloguio leni pellicerent hostis ad de- ditionem(Put. pellerent) nuperi critici discesserint cum Weissenbornio scribentes inpellerent aut Fügner perpellerent pro- ponens(Jahresber. 1890 p. 187). Pelliciendi verbum adiectivo leni magis convenit et habetur in simili oratione 23, 17, 4 Foenus Acerras primum ad voluntariam deditionem conatus perlicere, nec illud qnam hoc difficilius ex Puteanei scriptura efficitur Apte Livius compellere ad deditionem posuit 5, 42, 1. 24, 3, 11 38, 9, 6, etiam perpellere 32, 14, 2 eo demum metu perpulit ad deditionem. Jure Luchs vulgatam repetiit.

³) Vel hic locus docet, quam praeter necessarium Madvig 42, 45, 7 haec legatio magnum ad conciliandos animos eivitalium Asiae momentum fuit extremo loco fecit vel habuit legendum duxerit, vide etiam 37, 30, 3 id tum maximum momentum ad victoriam fuit, 24, 28, 7 esse momenti aliquid ad consilium. 21, 4, 2 ut pater minimum momentum ad favorem conciliandumÄ esset, 29, 12, 2 P. Sempronius, haud parvum momentum ad opem ferendam sociis, 3, 12, 6 iuvenem egregium, maximum momentum rerum eius civitatis. Alibi legitur magni momenti esse ad alquid. 36, 9, 15 quod eam rem magni momenti futuram rex ad conciliandos Larisaeorum animos credebat(item 33, 45, 4), haud parvi momenti ad.... 40, 21, 2, tanti momenti ad... 7, 11, 1. Momentum habere ad aliquid bis inveni: 35, 25, 9 plus ea oratio momenti ad