7
libenter addimus reliqua, quae sunt 3, 5, 1 superante multitudine hostes arpere multifariam vires Komanas ut non sufectiras ad omnia adgressꝛ sunt, 3, 6, 8 ahecti... ut non modo ad expeditiones sed vixw ad guietas slaliones viribus sufhicerent, 9, 19, 12 vix aetatem Alexandri sußecturam fuisse reor ad unum bellum, 2, 8, 4 non ʒsufhicientibus iam viribus ad consularia munera obeunda, 31, 13, 3 um ad novum bellum vix aerarium ʒujfſicerel. 42, 53, 4 satis regios apparatus ad ca sufhicere, ib. c. 63, 5 suffecturam ad id multi- ludinem ratus, 38, 19, 3 nvectis omnibus, guae ad usum gquamvis longi temporis sufhicerent, ib. c. 2, 2 negue enim ad tanta itinera sufficerent milites, c. 8, 2 nec Actolos ad tria simul diversa bella occursantis sufhicere.¹) Iliud igitur Harantio concedendum est. At non recte inde v. d. Livio usum en praepo- sitionis in talibus omnino abnegat. Nam qui haec scribere potuit in locutionibus synonymis: Pomp- tinae manubiae, quae perducendo ad culmen operi destinalae erant, vic in fundamenta Suppeditavere (1, 55, 7) et in guam zem cum negue hominum satis esset(26, 35, 2), ei non est, cur abindicemus inopia iuniorum haud facile in utrumgue sufficiebat.
Similiter ad et in praepositiones in adiectivis verbisque, quae potestatem prompli, proni. intenti, paratt habent, variantur a Livio et ex parte iam ante eius aetatem, velut pronus: 35, 43, 1 prona ad invidiam ingenia inclinatus: 5, 49, 8 per se inclinala magis plebe ad
id consilium 30, 43, 1 inclinalis semel ad pacem animis
23, 4, 4 prona semper dvitas in luxuriam 30, 9, 7 in hoc donstlium maxime inclinant
7, 21, 5 inclinatis semel in concordiam animis
avidus: 7, 23, 6 gens ferox et ingenii avidi ad bugnam intentus: 21, 27, 6 intentus a d consilium eæseguendum 5, 46, 1 ad id tantum intenlis Gallis, neguis hostes evadere inter stationes posset accingi: 28, 41, 8 gquin igitur ad hoc accingeris d
22, 21, 2 Hispanorum inguieta avidague in novas res ingenia(cf. 1, 8, 6 avida novarum rerum)
39, 24, 4 intentus in augendas obes
25, 33, 9 in id intentus, necubi hosti aeguo se com- mitteret loco
2, 12, 10 in hoc discrimen acdingere
braeceps. 25, 34, 14 praccipiti zam ad vesperum die 10, 42, 11 iam enim praecéps in occasum sol erat
1) Ubi ad tria s. d. bella dπιο αοεουν ad duo verba referendum est(cf. 10, 25, 14 periculum esse, ne ad omnia simul obire unus non possit, 31, 21, 9 praetor secum duos legatos— habebat, cum quibus circumspicere et obire ad omnes hostium subitos conatus posset). Quod item probabiliter statuitur 21, 8, 6 abundabat multitudine hominum Poenus, oppi- dani ad omnia tuenda atgue obeunda multifariam distineri coepti sane non sufficiehant; ubi quod sane scripsimus, tale quid delitescere censemus sub tradita voce sunt, quam vulgo hodie ex Weissenbornii coniectura eiciunt, alii inserta con- iuncrione velut ut, dum, postquam retinent, deque vario eius particulae usu Liviano satis habemus lectorem delegare ad diligentissimam locorum enumerationem, quam Maur. Müller progr. Stendal. a. 1877 p. 20 instituit(fugit eum unus locus. qui est 34, 36, 2 nec sane quicquam). In simili sententia sufficiendi(vel suppetendi) verbum Madvig em. Liv. p. 652² probabiliter restitui iussit Liv. 42, 54, 3 multitudo Macedonum ad subeundum invicem proelium haud difhi- culter sufficiebat(S. suppetebat): in codice est sedebat, quod sensu caret; suppetere Livius nonnisi bis, ut videtur, idque in prima decade posuit 4, 22, 1 quibuscumque vires suppetebant ad arma ferenda praesto fuere et 2, 56, 8 rudis in militari homine lingua non suppetehat libertati animoque.— Idem vir doctus l. c. 427* in eis, quae leguntur 30, 10, 7 telorum missilium, ut quamvis longo certamine sufficerent, vis ingens congeritur, dativum certamini reponendum censet(recepit Luchs ex recc. codd.), veritus ut recte dicatur quamvis longo certamine pro etiam si longum certamen. fieret. Et hoc modo Iivius 27, 13, 13 dixit inde cibo corpora firmare iussi, it, si longior pugna esset, viribus sufficerent, pro quo tamen potuit longiore pugna, ut seribit 10, 28, 3 longiore certamine sensim residere Samnitium animos(duci persuasum erat); unde quamquam illud quoque fatemur, admodum tenuem esse codicum in talibus auctoritatem, ambiguum nobis est, quam recte Madvig dativum flagitet. In verbis Taciti hist. 4, 58 nobis super arma et viros frumentum et commeatus quamvis longo bello pares nemo non dativum persentiscet.