5

lilas erit apla 1ibi ¹), Quintilianus inst. 10, 3, 22 αptissema in haec nemora sitvasgue, in adiectivo doneus Livius 35, 32, 7 Athenienses maxime in tam zem idonei visi sunt, Quintilianus 6, 3, 15 malerias in hoc idoneas(contra 1, 12, 12 locos ad hoc maxime idoneos, Liv. 4, 57, 1 m ad id bellum ipsi satis idonei duces essent); in adi. natus Livius 5, 37, 8 nata in vanos lumultus gens, 9, 9, 11 viris in arma nulis(at Tac. h. 4,64 viri ad arma nati, Liv. 39, 40, 5 ut natum ad id unum diceres, quodcimgue agerel)]. Idem cadere puto in adi. facilis, siquidem Livius scripsit 27, 18, 6«am(planiciem) guogue allera gepido haud facilior in ascensum ambibat, cuius loci tamquam manifestum mendum' Madvig em. Liv. p. 396* tolli iubet scribendo epido haud faciliori ascensn, postea Wesenberg tidskrift etc. IX, 276 sq. inter hoc ³) et facilioris ascensus et facilior ascensu delectum proponit. Concedendum est Madvigio, quem Luchs Friedersdorff Zingerle M. Müller secuti sunt, et Wesenbergii scripturas magis ex usu loquendi esse; conferas, si placet, Caesarem b. c. 2, 34, l erat vallis inter duas acies difhcili et arduo ascensu, Livium in einsdem capitis§ 15 donec mollioris ascensus viam inveniret, 43, 19, 8 mons pracaltus et aditu difhicilts. Idem tamen Livius haud dissimili ratione ad praepositionem adhibuit 32, 12, 3 n loca inigua nec Faciles ad receplum angustias progressos, ib c. 17, 8 Ser impeditum ac difhcilem ad receptum locum, 37, 16, 8 inigua ac difhcilia ad exitus loca ³)(cf. etiam 24, 34, 15 ad subeundum arduum aditum et quae infra laudabuntur ininuis ad transitum locis et similia), in praepositionem certe Seneca clem. 1, 19, 6 non obus est instruere in altum edilas arces nec in ascensum arauos colles emunire. Nam Livii exemplum quod Weissenborn affert 2, 15, 2 näsi in perniciem suam faciles esse vellent minime aptum esse Madvigio facile largimur, qui recte monet ibi absolute faciles dici= indulgentes), addi autem de effectu facilitatis: en Herniciem suam; cf. Liv. 8, 34, 3 senes faciles— Tac. ann. 15, 2 prohibent Komani et pacem numguam iesis brosbere lacessitam nunc quogue in exitium suum abrumpunt, Liv. 37, 32, 8 maiorem curam Komanis gquam illis esse, ne in perniciem urbis pugnaretur. Fortasse autem ex eiusdem Weissenbornii coniectura Livio restituendum est id loquendi genus altero loco, qui est 5, 47, 2, ubi haec quidem vulgantur:

¹) Nam alter locus 14, 765, quem H. J. Müller affert adn. ad Liv. 25, 9, 1 append., in codice optimo Mar-

ciano Florentino sic scriptus extat: haec ubi nequiquam forma deus aptus anili edidit, in iuvenem rediit, et anilia demit instrumenta sibi cet.

(scilicet Vertumnus anilem formam indutus, ut Pomonam ad amorem sui perliceret). In reliquis sane libris est Vormas deus aptus in omnes interpolatum, ut videtur, ex v. 685 formas apte fingetur in omnes ab eo, cui notio anilis continuis versibus repetita displicebat. Ex Marciani lectione, ne ipsam quidem sanam rati, effecerunt nuper Merkel forma deus acka senili, Korn forma celatus anili, audacter hic quidem a ductibus codicis recedens nec sibi ipsum satis facere professus, ille frustra enarrando probare commentum suum studens Leviore mutatione idem sensus effici potuit scribendo formae pro forma. Sed nobis tenenda omnino videntur integra Marciani libri verba forma deus aptus anili, h. e. deus aptatus, instructus forma anili, v. quae infra cap. VIII de verbali origine in adiectivo aptus in- terdum servata dicentur.

²) Nisi quod taciliore mavult quam facilior i. Et sane illam ablativi comparativi gradus formam meliores libri- Livii testantur longe plurimis locis, velut 9, 1, 8 potentiore, 27, 11, 5 faciliore, 35, 1, 5 ulteriore, 38, 5, 9 exteriore. Ab- lativum in i desinentem non nisi ter meliores testes praebent 9, 34, 23 inclemention¹, 24, 12, 8 priori, 28, 17, 15 acriovi, coniectura invexerunt praeterquam eo, de quo agitur loco, docti 27, 30, 5 pro Aetolis cura erat, ferociori quam pro ingeniis Graecorum gente(Gronovius prob. Madvig Luchs Zingerle Friedersdorff M. Müller; codd. Terocioris gentis, quod tuetur Weissenborn comment. ad h. I.) et 42, 65, 10 maiori nisu(Kreyssig; Vind. maiorissinu, Weissenb. edidit matore nisu). Denique 38, 47, 11 utrum graviori an graviore in mell. codd. habeatur, dubium est.(Minus accurate de Livio Neue Formenl. II, 139² refert).

³) Frontin. aquad. 36 rigor aeris difficilior ad flexum, Macr. sat. 7, 6, 9 haec aetas(senectus) ad flexum

rit difficilior.