4

ponitur, etiam Livius sibi vindicavit 3, 68, 11 scribendo malae rei se quam nullius duces esse volunt. Alterum, quode hic agitur, nullo praeterea exemplo Liviano firmari potest, sed si libris manuscriptis fidem habeas, exempla in bona latinitate duo habet, quae quidem nos novimus. Quorum unum Tacitus suggerit hist. 4,83 voluptatum gquam religionum aßppetens, qGuod neminem ad hoc tempus offendit, alterum Valerii Maximi est 1, 1 ext. 2 factum Masinissae animo quam FPunico sanguini conveniens, ubi iam in dett. codd. magis ante quam insertum apparet, nuper a Kempfio suasu Gertzii ante Masinissae(quod magis ex arte erat propter omissionis facilitatem) positum est, cum Halm em. Valer. p. 19 onvenientius pro conveniens legendum suspicaretur. Nobis et his duobus et loco Liviano ferri posse gradus positivus pro comparativo videtur, praesertim in hoc ordine verborum, adiectivo pone collocato, non in alio, e. g. factum Masinissae animo conveniens guam Punico sanguini. Rectene hoc persentiscimus?

9, 10, 3 Posltumius in ore ezat, eum laudibus ad caelum ferebant, devotioni D. Decii consulis, aliis claris facinoribus aeguabant. Recte animadversum est in ore esse non addito genetivo s. dativo mire dici(cf. Cic. Verr. II, 2, 23, 56 hn ore atque sermone omnium coepit esse). Qua ex offensione iam in codice Sigonii omnium post in ore interpolatum videmus, idem Freudenberg obs. Liv. p. 13 (progr. gymn. Bonn. a. 1862) ante in ore necessario inserendum iudicavit. Defendi tamen satis superque putamus codicum scripturam loco Taciti hist. 2, 73 nam etsi vagis adhuc et incertis auctoribus erat tamen in ore famague Vespasianus céet. Nam quem locum laudant Weissenborn et H. J. Müller (ed. V. a. 1890) Ciceronis de or. 3, 59, 221, de eo mire falluntur: verba enim in ore sunt omnia; in eo autem ihso dominatus est omnis oculorum contextus orationis quid sibi velint ostendit: vult enim scriptor in ore oratoris loquentis omnia posita esse, os maioris momenti in dicendo esse, quam manum verba subsequentem, bracchium proiectum, pedem supplosum.

44, 7, 12 Berobportune litlerae a Sp. Lucretio allatae sunt, castella se lenere omnia frumenligue in iis et aliarum in usum rerum dopiam invenisse. Alias in usum res Koch em. Liv. I p. 16 ferenda non putavit et necessariarum post aliarum inserendum iudicavit. Quem ad modum Livius 24, 1, 2 scribit frumentum lisnague et cetera necessaria usibus ex agris in urbem rapere. Sed verendum est, ne inter-— polandi studio aemulemur librarios eiusmodi astrictam locutionem ad commune genus dicendi revo- care solitos, id quod fecerunt in prorsus similis condicionis loco Taciti hist. 3,20 extr. lxas alo- nesgue miltit copias celeraque usui adlaturos plenius haec efferentes:«teraque quae usui forent adla- turos(ef. Sall. Iug. 54, 6 frumentum et alia guae usui forent adfatim praebita), nec Madvig adv. crit. III p. 241 hanc codicum manifestam interpolationem Medicei auctoritati praeferre debuit. Pendet nimi- rum hoc totum dicendi genus ſaliae in usum res, cetera usui) eo, quod verbum substantivum participio praesentis apud Latinos caret, qui defectus cognoscitur velut in eis, quae Livius scribit 22, 23, 10 pro stalione erat, simul castris praesidio(sc. o,) et circumspectans aut Tacitus similiter hist. 2,14 extr. ni victorem exercitum altinuisset obscurum noctis, oblentui fugientibus(SC. 5v).

VII. Adiectiva, quibus notio apti ommodi opportuni similiumque inest, finali vi et dandi casum et ad praepositionem nullo admodum discrimine recipere vel e Ciceronis libris notum est. Inde ab Augustea demum aetate etiam in praepositio in his admissa videtur esse. Velut in adiectivo ablus certe uno loco Livius posuit, qui est 38, 21, 7 rank deprehensi genere pugnae, in quod minime ahpli sunt — nam 25, 9, 1 guos in expeditionem(sic Crévier) velocitate corporum ac levitale armorum ablissimos esse ralus est ambigitur, cum Put. inpeditione, ex supra nb posito, exhibeat, ut alii xbeditioni praeferant Lorenzium progr. Meldorpens. a. 1874 p. 4 secuti—, Ovidius met. 10, 408 in hoc mea, Hone timorem, ¹) sedu-

¹) In exemplo Riesiano, quod forte in manibus est, errore post timorem plenius distinctum est.