8 exaravit libros de bellis, fieri igitur potuisse, ut tricesimo secundo anno imperii esset su- perstes.

3. Stilum libri suum in usum vertentes, negarunt libros tam diversos ab uno eodemque scriptore posse conscribit). Sed diversa scribendi ratio pendet ex diverso genere scribendi, et interpretum diligentiam vocabula et structurae non fugerunt, quae Procopius in deliciis habuisse videtur, quaeque hoc quoque in libro saepius usurpantur; nec non memoria tenendum est, librum a Procopio non esse prorsus ad ſfinem perductum, eamque ob caussam minus limatum atque perpolitum. Etsi falsum est, quod Alemannus putat. Procopium Anecdota in libris de bellis promisisse, loco nitens libri octavi ²), nam quem illic promittit scriptor librum de controversiis Christianis, eundem in Anecdotis pollicitus est nec promissum persolviti); sunt tamen Anecdotorum loci non pauci, quibus ratio habetur ceterorum librorum, quum tangat, quae antea iam narra- verat). Iudicandi quoque ratio eadem saepissime deprehenditur) et inveniuntur in libris de bellis loci, qui de imperatore agentes malam in partem vix possunt explicari, his alludunt saepe Anecdota et vituperationem detegunt, quam illis locis praeparaverat. Sunt etiam loci, qui in- sectantur aperte in Justinianum ex hominum populidue sermone(cf. Goth. IV. cap. 21 et cab. 15.): eaedem vero castigationes in Anecdotis repetuntur ex Procopii sententia. Talia ab uno tantum eodemque scriptore possunt proficisci, qui utrumque librum conscripsit.

4. Gravior sane est dubitatio, quam interpretibus movit insulsitas et inscitia scriptoris Anec- dotorum, quum Proéopius prae se ferat iudicium subtile exquisitum politum, urbanitatem,

„Si res ipsas, quas Anecdota continent et reliqui

) cf. Isambert. pag. XVIII. 4. et Eichel. praef. cap. 28: quem in reliquis servat, contra confusionem indi-

codices Procopiani attendas; si constantem ordinem, ravitatem et virtutem et candorem, quibus in reliquis usus est, levi-

gestamque molem huiusce scripti, g dubitabis, hacc scripta toto coelo a se invicem distantia ab

tatem e contra, quae ubique hic pellucet, uno eodemque homine fuisse profecta:.“

8 4„ 27—* 1

²) cf. Alem. annot. pag. 409. Locus sic est comparatus: Oi„do d ε ο⁴υοσς G.ι Ʒ⁶*μ 2 1„ X 1—*— 7

O02α⁴ νασν εαιες εmπακ̈ννεiανιο dεατ⁹ορινι εέόα§εαασεες 2„ταινααm Qαμις τυι ααmτ˙5ουν

2—* g.„* 2 77„ 6 2. 1 L.—. 1 2 4 2..

yeysvnudus, dynen kyexx ν ⁶*εεσσν ανστο— 00 J7ι⁶αστεαυυοι ϑαναμαμνονιασ, Hεο εμοι εν 76)„0ι⁸

— 0 1 101G drr 1⁰ν yeyodονεrct.

„

³) cf. pag. 55. et pag 76, 4 cum Alemanni notis pag. 408.

) Quemadmodum pecuniae profusionem in aedificando conspicuam castigat libro de aedificiis primo sub

fine(cf. pag. 72, 6 Anecd. et Alem. comm. p. 401 sdd.).

3) Teuffelius pag. 63 dicit: In den Büchern de bellis und den Anecdotis findet sich dieselbe Weltanschauung, derselbe religiös-fatalistische Pragmatismus, die nämliche Verknüpfung der Schuld und Strafe(Anecd. pag. 29, 35. 42. 68. Anecd. 4 extr. cf. c. Goth. IV extr.), derselbe Aberglaube, dieselbe Darstellung, die

Jagd nach Gemeinplätzen, dieselben Lieblingsausdrücke wie

nämlichen Wendungen, dieselbe cf. Alem. praef. pag. XXVI et Anecd. cap-

05G&Ty, dναναετενυν, Srou e᷑να ⁷ιασ cet 6⁶„, Gνα&eν„ M1ouντον αμεμα 2ιμ cet.— XIV. pag. 86.