7

Sang. 237. Bas. I.— erga für circa Mon. B. Sang. 237.— amonis Mon. A. Sang. 237. Bas. II. amnonis Gu. 2. Sang. 236. hammonis F. ammonibus Sang. 235.— umum Mon. A. W. lumum Sang. 237. limum Sang. 233. 235.— stringunt Sang. 233. 235. stingit Brug. restringit Gu. 2. Sang. 232. 236. Eins. Stuttg. m. 2. Bas. I.— fafillas W. Bern. 224. 101. m. 1.— cespite Mon. B. Brug. cispite Sang. 233. 235. cespidem F.— solitat Sang. 233. 235.— et für etiam Brug.— iduma Brug.— quiter für quater Bern. 101.— colore Sang. 233. Brug.— puluerentum Mon. A. m. 1. Gu. 2. W. Bern. 224. Sang. 237. Eins. m. 1. Brug. puluerulentum Mon. A. m. 2. B. P. Bern. 101. 36. Eins. m. 2. Stuttg. puluerolentum Sang. 232. 233. 235. 236.— sanguinentum Sang. 233. 235.— uiridum F. m. 1. aridum Sang. 237.— in annum tenens W. F. m. 1. Bern. 224. in annum mittens Bern. 36.— ex his unum colorem fehlt in Sang. 233. 235.

§ 9. In Troglodytis lacus est, ter in die fit amarus et deinde toties dulcis. Fons Siloa ad radicem montis Sion non iugibus aquis, sed incertis horis diebus- que ebullit. In ludaea quondam riuus sabbatis omnibus siccabatur. Aus Plin. XXXI, 2, 18:„Tuba in Trogodytis lacum insanum malefica ui appel- latum ter die fieri amarum salsumgue ac deinde dulcem, totiensque et noctus, ferner Hieronym. in Jesaiam III, 8[Vol. V. der Ed. Bas. 1525 p. 45. B.]:„Siloam autem fontem esse ad radicem montis Sion, qui non iugibus açuis, sed in certis horis diebusque ebulliat.“ und Plin. XXXI, 2, 24:„In Tudaea riuos sabbatis omnibus siccatur«. Varianten: trocoditis Sang. 233. 235. trochoditis Bas. I. m. 2., ſonſt über⸗ all trogoditis.— est qui ter Brug.— Für totiens: totius Sang 237. potius Mon. B. m. 1. potus Mon. B. m. 2.— est hinter totiens Bas. II.— silon F.— a radice Mon. B.— oris für horis W. Bern. 224. 36.— diebus quae F. m. 1., diebus allein Sang. 233. 235.— ebullet Sang. 233. 235.— quoddam für quondam Sang 233. 235. condam Sang. 237.— riuis Sang. 237.— sabatis Bern. 224.— siccatur Mon. B. m. 1. Bern. 36. Eins.

§ 10. In Sardinia fontes calidi oculis medentur; fures arguunt; nam caecitate dete- gitur eorum facinus. In Epiro esse Tferunt] fontem, in quo faces extin- guuntur accensae et accenduntur extinctae. Apud Garamantas fontem esse Laiunt] ita algentem die, ut non bibatur, ita ardentem nocte, ut non tangatur. Aus Solin. p. 52, 2 sqd.: Fontes calidi et salubres aliquot locis ſnäml. Sardiniae] eruescunt, qui medelas adferunt aut solidant ossa fractac———„Sed qui oculis medentur, et coarguendis valent furibus; nam quisquis sacramento raptum negat, lumina aguis attrectat, ubi periurium non est, cernit clarius, si perfidia abnuit, detegitur facinus caecitate sꝗ*ρ.“

ferner Augustin. de civ. dei 21, 5, 1:„In. Epiro alium fontem, in quo faces, ut

in ceteris, eæstinguuntur accensae, sed, non ut in ceteris, accenduntur eæstinctae“, und ebenda:„Apud Garamantas quemdam fontem tam frigidum diebus, ut non bibatur, tam fervidum noctibus, ut non tangatur“.—

Varianten: sardinea Bern. 224. 101. m. 1. 36. sardina Brug. sardania Sang.

233. 235.— oculos Mon. B. m. 2. W.— fatinus Sang. 233. 235. facinus eorum Bas. II.

— ephiro Gu. 2. Sang. 236. Eins. Stuttg. eppiro Sang. 237. epyreo Bas. II.— accinsa 2*