13
cordie ad nutriendum et docendum tradere per que possit salutem eternam acquirere u. ſ. w. Das wird genügen, um den Charakter dieſer Reductiones zu kennzeichnen, die übrigens nur die 5 erſten Erzählungen der Kaiſerin und diejenigen der 5 erſten Meiſter beſprechen.
III. Die Gesta Romanorum.
Dieſelben beginnen auf pag. 45 av. ohne irgend eine Überſchrift mit nachſtehender Er⸗ zählung:
Pompeyus regnauit diues valde et potens qui filiam vnicam pulcherrimam habebat quam tenerrime diligebat in tantum quod pro eius custodia quinque milites ei assignauit ut contra omne periculum sub pena graui eam custodirent. milites vero diebus ac noctibus armati eam custodiebant ante ostium camere lampadem ardentem ordinabant ne aliquis nocte ad eam accederet ipsis dormientibus vel ignorantibus et quandam caniculam bene latrantem habebant per cuius latratum excitari possent puer ista tenerrime erat nutrita que multum anhelebat spectacula mundi videre cum autem semel foras perrexisset venit duæ quidam qui oculos impudicos in eam iniecit statim captus est in amorem eius quia pulchra oculis hominum graciosa ac imperatoris onica fillia que post mortem patris iure hereditario imperium optineret dux iste ei multa promisit ut eius consensum optineret illa vero sperans de promissione statim consensit caniculam paruam occidit lampadem eæxtinwit de nocte surreæit et ducta ſam Rande in ducem korrigiert] est secuta mane vero facta est questio quo puella deuenit erat autem in palacio quidam pugil fortis qui semper pro iusticia imperii pugnauit qui cum audisset quod filia patrem contempsit agili cursu post gos currebat dux vero cum eum armatum venientem vidisset duellum ei dedit sed pugil preualuit caput eius amputauit et puellam ad palacium reduxit tamen faciem patris multo tempore non vidlit continuo gemitus et suspiria emittebat hoc audiens quidam sapiens in curia imperatoris gui semper mediator inter imperatorem et alios erat constitutus motus pietate per eum patri est reconciliata ac nobilissimo viro est desponsata quo facto varia recepit a patre donaria primo a patre tunicam talarem polamitam undigue habentem hoc intinctum dimisi tibi ne adicias a rege quandam coronam auream habentem insculptam ex me tua dignitas a quodam propugnatore annulum vnum cum hec scriptura dilexi te disce diligere a sapiente mediatore alium anulum vnum in quo erat sie sculptum nobilis es nobilitatem tuam ne contempnes a germano proprio quartum anulum in quo erat sculptum accede ne timeas quia frater tuus sum a sponso suo sigillum aureum quo sibi sponsi hereditas confirmabatur collata cuius seultura[nachträglich korrigiert in sculptura] erat iam coniuncta es noli hereditare puella postquam illa dona acceperat ea quamdiu viæit custodiuit et fuit ab hominibus dilecta et dies suos in bona pace finiuit.—
Daran ſchließt ſich unmittelbar, nur durch die Anrede Karissimi getrennt, eine Erklärung in der Art der spirituales reductiones, von denen wir oben ſprachen; ihr Anfang lautet: im- perator iste est pater celestis qui vocauit nos per passionem filij sui de fauce dyaboli u. ſ. w.
Solche Erklärungen haben alle Erzählungen dieſer Handſchrift der Gesta Romanorum hinter ſich. Um die Art und Weiſe derſelben zu charakteriſieren, laſſe ich noch eine der Erzäh⸗ lungen mit ihrer vollſtändigen Erläuterung folgen. Dieſelbe dürfte auch ſonſt für manchen Leſer von Intereſſe ſein, zumal ſie ſich in dieſer Form weder bei Keller*) noch in unſerer Ausgabe
*) Gesta Romanorum. Hrsg. v. A. Keller. Stuttg. u. Tüb. 1842.


