Morte Penthei ea quidem res, in qua summa tragoediae nititur, ad finem per- ducta est, sed qui Graecorum(nec non recentiorum poetarum) mos est in componen- dis tragoediis, exodum adjunxit Euripides, qua et doceamur quid Cadmeae genti superstiti eventurum sit et qua omnis illa perturbatio a Baccho orta ab eodem in ordinem redigatur audientiumque misericordia et metus in tranquillam, quietam, sub- limem abeant animi affectionem. Quare haec maxime ad ½dòαοαν illam Aristoteli- cam pertinere debebunt(poet. c. VI. rοαmQ, ο³αάά§ι εμ‿ε‿ο ‿—ον εοαHovda Ti 10„ roεοευνqπσε ναμαει εἀƷναρςν, de cujus loci recta interpretatione vid. Solger Aesth. p. 16.).

In exodo igitur tres potissimum partes distinguas, commum, lyricis numeris compositum, ab Agave choroque per vices cantatum; diverbium inter Agaven Cad- mumque, mox etiam Dionysum, ex machina demissum; systemata anapaestica, qui- bus finitur tragoedia.

Agave igitur,(cujus personam, utpote gravis affectus plenissimam idem susti- nuit histrio, qui Pentheum egerat, xoοανεαeνάσειν, quum Bacchi et Tiresiae partes se- cundo, Cadmi, ministri, nuntii tertio obvenerint actori) Penthei mater infelix pro- dit, proelii funesti exuvias gerens, lymphata adhuc mente exultans, quod uærdoxe Orjoœ(v. 1170) perfecerit. Chori sermonibus, quamquam a veritate non alienis, in vesania sua confirmatur, ut atrox inde existat ludificatio. Cadmus adest, Penthei membra per montem conquisita apportans, et adloquio suo paulatim vanas illas ima- gines(rò xron'½*) dispellit. Tum vero primum obmutescit, defixis in corpus Pen- thei oculis, mox, Cadmo deplorante orbatam senectutem suam et foedissimam ejus necem, qui domus fuerit columen, vehementes effundit lamentationes.— Totus hic locus, Agavae orationem continens, periit, sed argumentum ejus ex fragmentis, quae partim in Christo patiente, pärtim apud Apsinem rhetorem, p. 724. ed Ald. et schol. Dionys. Perieg. cf. Bredov. in epist. Paris. et schol. Aristoph. Plut. 908. inveniun- tur, aliquatenus cognovimus.— Motus his miseriis ipse Bacchus ad consolandos aegros descendit, pro piaculo hanc poenam a se institutam esse docet, et qui vitae exitus iis sit futurus ostendit. Exsulandum esse Agavae, cui nimirum post tale fa- cinus, quamvis dei jussu peractum fuerit, in patria remanere nefas esset. De reli- quis Agavae fatis certiores non fimus, quum Dionysi quoque oratio mutilata sit; ad Aristaeum, Autonoes conjugem, proficisci jubetur a Cadmo, v. 1368; Lycothersae, regi Illyriorum, eam nupsisse, Hyginus tradit. c. 184 et 254. Cadmum et Harmo- niam mutatos in dracones barbarorum exercitui in Graeciam irruenti Dionysus in nostra fabula dicit praefuturos esse, fusisque barbaris in insulas beatorum transla-

tum iri; cf. Nonnus 46. 366. Hygin. fab. 184. Ovid. IV. 566: Contigit IIlyricos