— VII— 8⁴
Reiske: sed luctuosa calamitate per Aegisthum perfecta. Sed hac interpretatione nihil lucramur. Wecklein, qui Auyeĩ dοαν Ʒϑᷣανα recte idem esse quod 1u„ιις ⁴ιιαωνιμινοωαωπά̈ docet, desiderat ad à68ο eααν genetivum, qui Agamemnonem significat. Alyicdov igitur glossema esse natum ex Ai*οσοον, qua d6αιο(˖ĩ9ꝙłLZ=iolravy librarius quidam interpretari voluisset et scribere proposuit l. l. pg. 324— id quod sensus ei postulare videtur—
GO mπ⁴e τς 1αάν ϑεειιααεινμα.
Neque vero equidem a me impetrare possum, ut putem irινσνοον ea qua putavit Weckl. via in textum irrepsisse, cum vix dubitari possit quis fuerit ille dνο ovoir=c: vocem l„εοσο õnon e textu removendam censeo. 1058ν ιαόέακ νοο(cf. Hec. 1073. Or. 1038) est scelus suscipiens, vernacula lingua: auf sich nehmend; 10 hoc loco non solum ipsum scelus sed etiam consilium sceleris significat, cuius auctor fuit Aegisthus, perfectrix Clytaemnestra; si ita explicamus, nullo verbo offendendum est. Schmidtius J. l. proposuerat S19&G,νi Ʒν'νμκτνκαοασ ⁶ανν⁶ν—
9ατον 6 9ιαινέα νοσeσ 061ι⁶ S0ενν Axαοlεταν.
Hanc conjecturam et propter magnas mutationes improbaverim et propter unam potissimum rem rejiciendam censeo. Schmidtius enim nova sua conjectura pronomen induxit quod esset pos- sessive usurpatum, huius usus exemplo firmandi causa laudans Eurip. Hel. 1125
rä³uνναπηᷣ⁸ν oνωω⁵*εeοαντες ⁵ειισα
Sed lectio hoc Helenae loco certa non est, cum manus altera cod. C.(c. apud Willamow.) praebeat rν α|6sνωωνπ‧ cod. abbatiae florent.(I' Will.) tantummodo praebeat räluανν ανων. Cf. anal. Eur. pg. 55. Quaestio igitur existit, num ab Euripidis nec non reliquorum tragicorum dicendi usu abhorruerit pronomen òöc possessive usurpatum necne. Elmsleyus quidem ad Med. 925(955 N.) ad- notat, öc(= suas) non valde frequentari a tragicis, laudans Aesch. Sept. 640 dτασν e Soph. Trach. 525 10„ 6ν νπG ινοτν eκσωιιν. Ex Euripide autem praeter Med. 955 ¹ affertur non nisi unus locus Electr. 1206 e⁴αν, quo vero loco cum àο valde langueat, Porson, adv. pg. 273 conj. dεν Elmsl. ad Med. 1229 d αQι nεααων, quod etiam Nauckius recepit. Quid igitur? Cum Euripides pronomen ög hac significatione(= suus) nunquam usurpasse, ii autem loci quibus exstant, vix sani esse videantur, lectio proposita jam hac de causa rejicienda est.
Ad finem pervenimus monodiae Electrae emendandae. Nescius quidem non sum restitutione antistrophicae responsionis qualem quidem tentavi, plerisque viris doctis me non persuasurum esse cum mea descriptio aliquot audaciores requisiverit mutationes. Sed cum iis tantum locis mutationes metri causa admissas esse intellexerimus, ubi scriptura vulgaris librariorum incuria valde corruptam sese offert, non tam meae ipsius conjectandi voluntati et arbitrio quam sanandi menda studio indulsisse mihi videor.— 1
Subjungo quaestiones nonnullas in sequentem cantum, quo Electra invitatur, ut cum choro ad Junonis sacrificia celebranda proficiscatur.
v. 168 praebent codices
„Au9ο Héroa nord deν eντεοασν αυ—d. idem versus traditur Plut. Lysandr. c. XV nisi quod ibi legitur àmνοατεααν(femin. adjectivi aeνοε conf. v. 463). Versus ut traditus est, non legitimam quae requiritur hexametri formam habet (—ohg==S Sew,—). paullo melius res sese habet si cum Plutarchi codice seribimus àꝓ„νοεεειασ; sed ne hoc quidem sufficit; scribendum censeo
7O Haswroa nort dd au⁴d νοσοτιιοαασν
Respondet huic versui v. graviter corruptus, quem adhuc editores intactum reliquisse miror, v. 191 a πααςσν εέμ νμα νe να ꝓοsa dövα.
Seidler nil adnotavit nisi pallia'utenda accipe, quae induas“;„πσο est da mutuo /οσαν mutuo accipe. Sensus quidem perspicuus; at metrum quale!l—)——— G,——— Primo jam perspicitur obtutu magna discrepantia cum versu strophae. Facillimam hanc equidem propono mu- tationem: d⁴⁴ν⁷ιι.
„dν αςσ˙οι ⁵mν ποιν nonpv ré qdoea dovar chorus igitur splendidis vestibus oblatis Electram admonet, ut luctus gemitusque mittat animumque exhilaret his verbis: sed age! et si me rogaveris,(scito, tibi dicam,) splendidae adsunt vestes quas
¹ Qui locus etiam nuperrime addubitatus est. Cf. Stadtmüller, Beiträge zur Textkritik d. Medea pg. 5.


