brachia Praxæitelia, quae Klotzii speciosa coniectura est, omnes receperunt editores excepto Schmidtio, qui legi vult brachia Praæitelae secundum optimos codices. Equidem levem Klotzii mu- tationem probo concinnitatis ratione commotus, cum adiectiva Myronium et Polycletium simili modo a nomine proprio ducta et antecedant et consequantur.— ventrem et erura ineptissimum em- blema, cum in optimis non inveniretur codicibus, Halm sustulit I. I. pag. 542; ipse Kayser in editione minore haec verba e textu suo removit.— Kayseri coniectura docere se, cum ex- cepto uno e, qui habet docere, omnes codices infinitivum passivi doceri præebeant, supersedere cum Klotzio et Schmidtio possumus.— Alia adhuc corruptela in textu remansit. Kayser quique eum secuti sunt Klotz et Schmidt ex tertiae familiae codicibus præbent ceterorum opera vel sua sponte poterat considerare. At in optimis codicibus legitur sola sponte. Ablati- vum sSponte sine pronominibus poni posse lexicographi docent. Restat vocula sola, ex qua eliciam solus. Mutatio facillima neminem offendere poterit qui secum reputaverit, in codicibus sepissime singula verba aut ad antecedentia aut ad sequentia accomodari solere. Optima insuper inter utramque sententiam oppositio efficitur coniectura mea. Nam quicunque cognos- cendae sculptorum arti studet, ante omnia id eum agere oportet, ut omnia coram magistrum facientem videat, varias eius artes addiscat, exercitatione diligenti confirmet. Quod cum fac- tum erit, ceterorum artificum opera vel solus sponte poterit considerare. Quare vera Corni- ficio verba reddita esse censeo, cum legitur: Chares ab Lyusippo statuas facere non isto modo di- dicit, ut Lysippus caput ostenderet Muronium brachia Praxæitelia poeetus Polgcletium, sed omnia co- ram magistrum facientem videbat, ceterorum opera vel solus sponte poterat considerarée: isti eredunt os, qui haee velint discere, alia ratione doceri posse commodius.
IV, 22, 31(157, 20). In exemplo, quo tertium annominationis genus illustratur, quod in casuum commutatione versatur, haec leguntur verba: Alexandri virtutes per orbem terrae cum laude et loria vulgatae sunt. Codices e p p., 2 prabent Roria sunt, ut verbum plane omis- sum sit, cuius vestigium nobis codex h servavit, qui habet cü gloria tes. Tertia classis supplet vulgatae sunt vel pervulgatae sunt, quod iam Halmio non rectum videtur, qui præfert per- wagatae sunt vel versatae sunt l. l. pag. 548. Destinon l. l. pag. 47 ex codicis h vestigiis haud parva cum probabilitate primae coniugationis verbum excidisse ratus cum Halm quibus causis permotus tertiae classis supplementum falsum habeat non dicat, in tertiae classis lectione subsistendum et legendum esse censet oulgatae sunt. Equidem præferam vagatae sunt, quod sensui, qui nostro loco postulatur, exprimendo aptissimum mihi videtur verbum. At non est, cur cum præpositio omittatur, quam in h rectissime servatam ex collatione, quae in manibus est, video. Quae si restituitur, hic verborum nascitur ordo: Alexandri virtutes per orbem terrae cum laude et cum gloria vagatae sunt.
IV, 22, 31(158, 6): C. Graeccho similiter occisio est ohlata, quae virum rei publicae amantissimum subito de sinu civitatis eripuit. Miror neminem adhuc offendisse verbum rei pu- Dlicae, quod Kayser auctoritatem codicum er a?b secutus in textum recepit. At h p xu, 2 (a¹) et deteriores nonnulli, inter quos non spernendae, ut videtur, auctoritatis liber c, habent virtutis, quod quominus in textum recipiamus nihil obstare videtur. Itaque legendum est: C. Graccho similiter occisio est oblata, quae virum virtutis amantissimum subito de sinu civitatis eripuit.
IV, 26, 35(163, 18). Transitionis figura quid ad dicendum proficiat Cornificius his ex- plicat verbis: proficit hacc aliquantum erornatio ad duas res: nam et quid dixerit commonet et ad religuum comparat auditorem. Verbum dizerit falsum esse per se patet. Quod enim huius