— 19—

Philosophia non respicit, nisi externas hominum larvas. Sacrae litterae penitissimos et incomprehensibiles uffeetus obserpant 3 guibus quum regatur homo, de operibus pro affectuum ratione judicant. Nonne eorum, qui in speciem bene vivunt, alius ad hujusmodi mores trahitur fastidio rerum humanarum, alius metu fortunae, alius ambitione, alius amore tranquillitatis? Nam hae causae melioris in speciem vitae et quondam fuere plulosophis et nune sunt plerisque hominibus.— P. 28. Quis est, guan- tumvis bonus videatur in speciem, qui sio amet Deum, ut, si ille velit, libenter mortem et inferos praaferat?— Pecoatun est omnis motus et impulsus animi adversus legem.— P. 32. Deus nullius eommodi respectu amari vult, sed liheraliter. Neque enim Deum amat, sed sese, qui commodum amat. P. 37. Quid aliud docent philosophi, nisi opera erterna? Quum de virtuti- bus disputant, annon omnia referunt ad cxterna opera?— P. 46. Christus ait: Veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate. Hune talem affectum sua sponte seguetur cultus externus probabilis.— P. 49. Magna et incomprehensi- bilis res est, amare Deum, nempe Rhilari pectore et grato complecti per omnia voluntatem divinam, etiam tum, quum damnat et mortiſtcat.— Satisfactum putant legi, si non designemus flagitium externo opere. Christus vero sie erponit, ut doceat, exigicastitatem et puritatem eordis, ita ut ne eupiamus guidem turpia.— P. 72. Interpretabantur Pharisaei, satisfe uetum 1egi. non occides, si manu caedem non faceres. Christus docet, cordis affectus exigi a lege, non erternam tantum operum simula- tionem.— P. 72. Hypocritae omnium sceulorum, quum legem audiunt, facere aggrediuntur suis operibus, et ad legem affe- runt manus, pedes, os; cor autem non afferunt; mallent enim sine lege esse: adhuc placent voluptates, opes, honor.— P. 81. Natura per sese pecoati foeditatem mon Potest cognosceres; tantum abest, ut odisse possit. Animalis enim homo non sentit ea, guae sunt Dei. Certum est, odio peseati tangi neminem posse, nisi per spiritum sanctum; certum item est, Ssie eonterritos fugere vultum Dei, nisi spiritu Dei retrahantur ac conſirmentur. Quos terruit conscientia, ii ad desperationem adigerentur, guod usu venit damnatis, nisi promissione gratiae ac misericordiae Dei i. e. Evangelio erigerentur. Hie si eredat afflicta oonscientia promissioni gratiae in Christo, ſide resuscitatur et vioiſtcatur.— P. 91. Justiſtcat sola fides. Fides autem non aliud est, nisi fiducia miserioordiae divinae, promissae in Christo. Ea fiducia eor Primum paeiſicat, deinde et accendit velut gra- tiam acturos Deo pro misericordia, ut legem sponte et hilariter facjamus. Ubi non est sensus miserioordiae Dei, est aut contemtus Dei aut odium. Quare, quantacumque legis opera fiunt sine ſide, peccatur.— P. 99. Qui spiritu rerum eondit io- nem aestimat, is et potentiam Dei videt, auctoris tantarum rerum, et bonitatem, eum se omnia velut e manibus creatoris sentit aceipere, vitam, wictum, sobolem, et illa permittit ereatori, ut temperet, regat, administret. Haec fides est, non frigida opinio, sed vivacissima cognitio tum potentiae, tum bonitalis Hei, effundentis se in omnes creaturds.— P. 105. Abutitur pecunia, vita, secundis rebus, qui non agnoscit, esse dona misericordiae divinae, qui non utitur fideliter, tangquam alienis donis.— P. 112. Fieri nequit, ut perpetuo dissimuletur hypocrisis, ct fides non potest non effundere 8e, guin in omnibus creaturis Deo cupidissime serviat, ut pio patri Rtlius solet.— Effundit ergo se in prorimos quosquè, inlis ꝛnservit, illis se praebet utendam, illorum necessitatem propriam ducit, omnia oeum omnibus candide, sinceriter, nihil ambitiose, nihil maligne agit. Hace afficacia ſidei est, ut er his fructibus facile appareat, in quorum cordibus vera fides sit.— P. 130. Qui sunt in Christo, spiritu trahuntur ad legem faciendam, et spiritu faciunt, amant, timent Deum, proximi necessitatibus se accommodant, atque ea ipsa cupiunt, quae lex praecipichat, facturi, etiamsi nulla esset lex lata. Nee aliud 2st oorum voluntas, nempe spiritus, nisi viva lex.— P. 133. Quum affert spiritus jusmodi voluntatem, quae sit ipsa decalogi impletio, Iit lex: non quod erigatur, sed guia ne potest quidem a spirituali diversum fieri. Longior fortasse fui in transscribendis his Melanch- thonis praeceptis: et poteram sane chartae parcere; sed nolebam flosculis hic illic decerptis ab justae messis spe dejicere lectores. Nec praetermitti debet longior disputatio Erasmi, quae legitur in ejus pracf. ed. librorum de Officiis ad Iac. Tutorem scripta a. 1519. Sic Cicero, inquit, me totum inſtammavit ad honesti virtutisque studium, ut Jjam pridem nihil tale senserim, nostrates quosdam neoterieos legens, qui Christiani Christianae philosophiae mysteria praſttentur, et iisdem de rebus magna, ut nobis videtur, su tilitate disserunt, sed acgque frigide. Ego quid aliis accidat, nescio; mihi quid aceiderit, ingenue fateor, sive id illoru vitio ſit, sive meo. Sio subinde mecum inter legendum cogitabam: Iacceine ethnieus scribit ethnicis, prafanus profanis? ³. in praeceptis vivendi quanta aeguitas, gquanta sanctimonia, quanta sinceritas, quanta veritas! Quam omnia consentaned turac, quam nihil fucatum aut somnolentum! Quem animum cxigit ab his, Qui gerunt rempublicam! ut admirabilem ill 5 amabilem virtutis speciem ponit ob oeulos! quam multa quam sanote, imo quam divinitus, tradit de gratis etiam juvan ue nibus, de tuenda amicitia, de immortalitate animorum, de contemtu earum rerum„ Luarum gratia vulgus hodie„ r 44 Christianorum, sed Theologorum etiam ae monachorum, nihil non et facit et patitur. Pudebat interim nostrorum Iren isus sacris libris edocti, gui tantis et exemplis et praemiis provocati doctrinam Evangelicam profttemur, nec pruestamm eal nostris Satrapis talem principem aut magistratum, dualem deseribit Cieero; dispeream, ni eum sua imagine ut—

tur. Quis nunc rempublicam, nisi spe lueri, aut konoris gratia capessit? Quis non ita gerit, ut guaestum facere N hostem agat eorum, quibus debuerat etiam vitae suae dispendio consulere? Ubi reperias inter Christianos par 3 hanc imaginem, quam proponit M. Tullius? ubi senes, qui tam infracto animo ferant actatis incommoda? ubtene senum cum juvenibus colloquia? Nunguam antehac magis expertus sum, verum esse„ Luod seribit Augustinus,„ex&r bene factis acriores addi stimulos ad virtutem, guam nostratium, Juum subit animo, Quam turpe sit, non ea perspietsbin