— 182—

profteisei ab ostentatione magis, quam a voluntate, videntur. I, 9. Hoe ipsum ita justum est, quod recte Ft, si est polun- tarium. Item Paradox. 5. Quis igitur vivit, ut vult, nisi qui legibus quidem non propter metum paret, sed eus sequitur atque colit, quia id salutare maxime esse judicat? de Off. III. Hoe gquidem deliberantium genus pellatur e medio; est enim totum sceleratum et impium, qui deliberant, utrum ĩd seguantur, gquod honestum esse videant, an se scientes scelere contami- nent: in ipsa enim dubit atione facinus inest, etiamsi ad id non pervenerint. Satis mobis, si modo in philosophia aliquid pra- feeimus, persuasum esse debet, si omnes deos hominesgue celare possimus, nihil tamen avare, nihil injuste, nihil libĩdinose, nikil incontinenter esse faciendum.

Hic objiciunt vulgo, defaisse veteribus philosophis verae Virtutis incitamenta, Dei ipeiusque honestatis amorem; ninil ſere

cos secutos esse, nisi popularem quandam laudem ac gloriam, et quaccunque fortiter honesteque facta narrentur, ferocem potius, quam submissum animum indicare. Concedamus sane necesse est, quam humilitatem appellat Lactantius, ramesroṕοσny Paulus apostolus, abhorrere a Graecorum ac Romanorum lingua; lidem tamen, ubi de despiciendis rebus externis tolerandisque doloribus et omni leniorum virtutum comitatu disputant, rem ipsam sub aliis vocabulis latentem habuisse se declarant. Aucliamus Ciceronem de Republ. III, 17., quem locum etiam Laotant Inst. VI, 17. affert: Qudero, Si duo sint, guorum alter optimus vir, aequissimus, summae justitiac, singulari fide, alter insignis scelere et audaæia. et si in co sit errore civitas, ut bonum illum virum sceleratum, facinorosum, nefarium putet; cuntra auftem„ ui sit improbis- simus, existimet esse summa probitate ac fide, progue hac opinione omnium eisium bonus ille vir vexetur. rapĩatur, manus ei denique afferantur, affodiantur oculi, damnetur, vinciatur, uratur, erterminetur, egeat.⸗ Postremo jure etiam optimo omnibus miserrimus esse videatur: eontra autem ille improbus laudetur, colatur⸗ à⁵ ommihms diligatur, omnes ad eum hono- res, omnia imperia, omnes opes, omnes undique copiae conferantur⸗ vir denique optimus ommium&ristimalione et dignĩssimus omni fortuna optima Jjudicetur; quis tandem erit tam demens gui dubitet, utrum se esse malit 2 ldem quid de laude et gloria praemiisque sentiat, facillime intelligitur ex his loeis- De Off. I, 19. 4 era aulem et sapiens animi magnitudo konestum inlud, guod maxime matura sequitur, in Qetis nosftum, non 10 gloria Jjudicat: Pprincipemque se esse mavult, quam videri. Etenim qui er errore imperitae multitudinis Penclet„ hio fn magnis viris non est habendus. Facillime autem ad res injustas impellitur, ut quisque est altĩssimo animo et gloriae cupido: gꝗui loeus est aane lubricus, quod vir invenitur, quĩ, laboribus susceptis Perieulisgue aditis, non quasi mercedem rerum gestarum desideret gloriam. De Legg. I, 18. unde pauca transcribo, reliqua lectoribus evolvenda commendo, utpote et per se pracciara et cummaxime huc facientia. Is, qui lheralis benignus- gue dicitur,& icium, non fructum, sequitur. Item Justitia nihil expetit Praemii, nihil pretiü: per se expetitur; cademgue omnium virtutum causa ætgue sententia est. Qui virtutem praemio mctiuntur, nullam virtutem, nisi malitiam, putant. Inno- centes ergo et verecundi sunt, ut bene audiant, et ut rumorem Donum oolligunt? Eruhescunt pudici, etiam impudica loqui, ac nimis istorum philosophorum pudet, gui nullum vitium vitare„ nisi Judicio ipso notatum, putant. Quid enim? possumus eos, qui a stupro areentur infamiae metu, pudicos dioere⸗ Luuan ipsa infamia propter rei turpitudinem eonsequatur? Ibid. I, 14. Quodsi poena, si metus supplicii, non ipsa turpitudo, deterret ab injuriosa facinorosagque vita: nemo est injustus; aut incauti potius habendi sunt improbi. Tum autem, qui mon i2s0 honesto movemur, ut boni viri simus, sed utililate aliqua atque fructu, callidi sumus, non boni. Nam quid faiet is komo in tenebris* pui nihil timet, nisi testem et indicem? rell. O rem dignam, in qua non modo docti, verum etiamn agr estes Dnuheemuuti Ubi autem magnificentius loquitur de gloria, velut p. Arch. 11. p. Milon. 35. in Lis. 57., oraloris, non Plilosop i, Personam tuctur. Multo enim gravius disputantur, quae leguntur de Fin. II, 31. V, 21. Qu. Acad. II. 46. et longiora sunt, quam quae adscribantur. Secl javabit brevia quacilam dicta appo- nere, de Fin. II, 22. Id volumus, id eontendimus, ut Rei fructus sit ipsum afficium. de Ofl. II, 14. Honestum id intelligas, uod tale est, ut, detrocta omni utilitate, sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum possit jure laudari; ut enlm consuetudo guitur, id solum dicitur honestum, 2uod est populari Jama gloriosum. II, 15. Rectum atgue laudabile non ob eam causam Keitur, guia laudatur a multis, sed guia tale est, ut; vel de ignorarent id homines, vel si obmutuissent, sua tamen. pulcritu- te mspeciegue esset laudabile. Alia quaedam habet 4 egseheiderus ia Institt. dogm. christ. 9. 155. P. 493. ed. 6. a. 1829.

Ex his, quae proposui, apparebit, quam praeclare senscrint veteres philosophi de virtutis 11 et Pracztantia⸗ elsi Grae- Uentio practermisi, non alia de causa, quam ut ne nimis augeretur scriptionis moles. Christianac virtutis definitio Iatun recedat, nolo ego ipse pronunciarè, sed afleram Melanchthonis quasdam sententias es Locis Theolog icis 8 Fi. Lips. 1821.), ut lcctores harum rerum tudhas ac periti cum veterum dictis eontendant. Ita ille p. 15. Cur Noluntatis vocabulo cordis nomen vstr Paα⁵ Nonnunguam aliud in opere erterno eligimus, quam gquod du voluntas. In sordidis ingeniis dominatur habendi eupiditas, in miberaliorihus Tamae ac popularis gratiae stu-

Sieri potest, ut contra omneés aſfectus delig atur aliguid. Quod çquum ſit, per simulationem Nt.— P. 17. Quam d. nobis in speciem optima, et gude nos ipsi pro bonis judicamus, quod turpem affectum non pidemus, unde praſi- us?— P. 18. Christianam mentem oportet spectare, non quale sit opus in speciem, sed qualis apud animum affe-

u.1

P. 20. Primus affeckus et summus naturae hominis est amor sui, a quo rapitur, ut velit desideretque ea tantum, GP. 20. Pr. 1 1, 73„0 2 48 nan, ur de 4 ad Ea ſeum 9 do naturde bona, jucunda, duleia, gloriosa videntur. Hinc in homine Dei et Legis dérinae odium oritur.— P. 25. ℳ 2