—— repetendo major quaedam vis ac pondus quaeritur, a poeta accurate exquisiteque scribenti, praesertim in carmine tam exiguis finibus circumscripto, non temere admittuntur.

Deinde qui tandem fit, ut hoc loco poeta Romanus Olympionicarum faciat mentionem? Quocirca C. W. Nauckius, quem honoris causa nomino, quum ei non visum sit probabile, Graecos ipsos aut Romanos ad Olympia proficiscentes significari, blandiendi causa certamina Olympiorum similia ab Octaviano instituta dici arbitratus, comparari jubet Sueton. Oct. 45, qui„nulli Graeco certamini interfuit“, inquit,„quo non pro merito certantium quemque honorarit“. Longe aliter ego sentio. Horatium enim, qui suis rebus mirifice contentum se ostendit aliorumque studia quanto opere prae suis contemnat, verbis mobilium, verritur, matribus detestata, tenerae conjugis immemor satis plane demonstrat, ne haec quidem certamina in laude ponere consentaneum est. Immo vero nomine pulveris collecti rem non solum molestissimam verum etiam vilissimam denotari, nemo opinor infitiabitur, nec equidem possum adduci, Horatium illo tempore tanta judicii ac verborum acerbitate in Octaviani instituto uti ausum esse.

Accedit quod in ludorum descriptione ut in carmine brevissimo fusa ac tracta pulvis collectus et palma nobilis male inter se conspirant et versum 4.(Terrarum dominos— ad deos) imitando Ovid. Pont. I, 9, 36 effinxisse aliquis videtur, fortasse idem, qui Epist. I, 14, 7 verba rapto de fratre dolentis insolabiliter insulse interjecit, ex ejusdem Ovidii epistolae versu 1. duo prima eorum(rapto de) arripiens(intolerabiliterl).

Adde illud, verba metaque fervidis et palmaque nobilis, quae in tanta sonorum similitudine parique syllabarum numero, nullo versu intermisso, eosdem sui cujusque versus occupant locos, aurium judicio probari nequeunt et versificatoris videntur esse minus sollertis.

Postremo, id quod haud scio an non minimi sit momenti, prima hac stropha partium convenientia deletur. Honoribus enim tribuuntur sex versus, divitiis duo, bello et venationi item bini, arti poeticae quattuor. Alia autem intercedit ratio inter 6+. 2+ 2+† 2+ 4, alia inter(2+ 2)+(2+ 2)+ 4. IIla est descendentis et ad extremum paulo ascendentis, haec aequabilis, in fine ad altiora progrediens. Apage igitur istam a me stropham! 2

Restat, ut versus 14. verba secernunt populo ponderemus. Codices quidem in carminis accessionibus depravati versu 30. exhibent Dis miscent superis, quae Gruppeus alüque verentes, ne Horatius nimis altos sibi spiritus videretur sumere, repudiaverunt. At enim nihil inesse in iis arrogantiae nec quidquam nisi solidam ac summam felicitatem vel animum beatissimum designari, declarant loci quales sunt: Epist. I, 17, 34(Attingit solium Jouis et eoelestia tentat); Epist. I, 10, 9(Ouae vos ad coelum effertis rumore secundo); Carm. IV, 2, 17(Ouos Elea domum redueit— Palma coelestes). Ut omittam strophae primae, quam modo rejecimus, versum 4.(Terrarum dominos evehit ad deos); Carm. IV, 8, 29(Coelo Musa beat), quia, quod Gruppeus docet, sex ultimi ejus carminis versus germani non sunt habendi; Sat. II, 6, 65(0 noctes eoenaeque deum..): ejus enim satirae versus 63— 70(0 quando— Ergo) non nulla ratione, ut mihi quidem videor, quod infra demonstrabo, pro panno assuto habeo,— affero praeterea Ovid. Met. XIV, 844 coelum aecepisse, Cic. Att II, 1, 6 diqito se coelum putant attingere, Cic. Phil. II, 42, 107 de coelo detrahere, Cic. Att. II, 9, 1 esse in coelo, Plaut. Curc. I, 4, 11 sum

deus, Terent. Hec. V, 4, 3 deus sum, si hoe ita est.— Itaque quod illi viri docti haec 1*