Aufsatz 
De oratione, rerum naturae picturaeque imitatrice : p. 1. / Francke
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Rep. 1, 22. quum in suo quemque opere artificem, qui quidem excellat, nihil aliud cogitare videam. Id. Div. 1, 39, 86. nemo aliter philosophus sensit, in quo modo esset auctoritas. Id. Flacc. 27, 64. quis ignorat, qui modo unquam mrediocriter rés istas scire curarit(nam ita proeuxowite scribendum mihi persuasum est). Facile vero crediderit quispiam, talium subjunctivorum esse, pronominis relativi vim demonstrativam, definitam, circumscriptam mollire, laxare, vel potius moderari.

Nihilominus autem, si comparaveris Cic. Fam. 13, 23. pergratum mihi feceris, si eum, quod sine molestia tua fiat, juveris, et Cic. Rep. 1, 1, 9. sumus parati, si tuo commodo

fieri potest, abuti tecum hoe otio si diligenter circumspexeris, quae graece respondent: Arist. Nub. 1254. 590 7 dνꝙ εεdε να. Herod. 2, 125. 6 6εαεα m ε eεέαμννισϑασ. Id. 6, 30. 6 Od'r, SadeαiOᷣ⁵τoοιιεν 6026e27 6 αο. ld. 2, 135. 1j Todν Ledd. Eericaro, 68 6lx TPod⁴ο. Plat. Rep. 5, 475. 00101 oi dοπmνQeοα 11

ndruo 6ο6&lνν, 7 8 J⁴dou*ois 119 6(. Isaci or. d. Men. h. 32. 631¼ε60G G

ed 1lεινενς αμννο αάχια dͥυναάνμννκνα: haec omnia igitur si ratione animoque lustra- veris, profecto nullo labore intelliges, hanc rem universam in conditione et exceptione verti itaque ad naturalem et principalem conjunctivi potestatem referri, quam, tamquam lucem et colorem, aliae voculae(h. l. quantum, ut,) ubi asciscant et ut ita dicam im- bibant, indicativo locum relinqui complures quos attuli loci declarent.

Alienum autem non erit, quod hic animo meo occurrit, commemorare. Notatu enim dignissima sunt, quae graeee ita habentur: Plat. Tim. p. 26.*ν ½ᷣες ijrovoc, 00& d 01dα ε& dουναε μι ν dicντπα εν μυQνμ ⁴dιν εακmμενεν. Eur. Med. 941. odn 013, 3 84 r eiGM‿, 11εεεέόςοασαα τπ. Plat. Rep. 1, P. 333. r0G dr106-*⁴dσν, OT, Oaαlns rriGuεν. Ibid. 4 p. 438. 10ο mᷣ⁴, ερ, d00 1εei etenim, si quid. quam, haec ipsa particulae Gd trajectio luculenter arguit, in oratione aeque atque in pictura lucis inveniri repercussionem).

») In mentem mihi venit. quod G. Curtius in aureolo suo libello, qui ita inseribiturSprachverglei⸗ chende Beiträge zur griech. u. latein. Gramm. 1. Thl. Berl. 1846 pag. 65 his verbis exposuit:Die reichen Ent⸗ faltungen naſaler Bildungen gehen im Griechiſchen nicht blos auf die einfache Weiſe in die zweite Conjugation über, die wir in 2νι, urο, zr u. ſ. w. wahrnehmen, ſondern der Naſal erweitert ſich hier auch zu ganzen Silben und dieſe ſind doppelter Art, zunächſt ſo, daß der Conſonant im Auslaut des verſtärkten Stammes ſteht. Hierher gehören die zahlreichen Verben auf z. B.ρσ⁴eνο, o1ddrο, αεeνu, bei denen ſich ſtets noch ein Naſal in die Stammſylbe einſchleicht, wenn der Vocal kurz iſt, alſo 1 ½Gαeναν T⁴eν, aeαeνο, Tayν⁴ero⸗ dundee, goyydro. Nach unſerer Erklärung von oeuderuue möchten wir auch hier zunächſt das Antreten eines Vokals an die Wurzel annehmen, wovon uns hie und da Spuren erhalten ſind, z. B. bei*‿½, das einen Theil ſeiner Tempora von dem verſtärkten alo9s oder alob« bildet. Der Naſal der Stammſylbe iſt ſo durchaus ein Reflex der na⸗ ſalen Endung, daß er nur in Folge dieſer ſich findet, alſo 1ερι½œοι, aber αe Hᷣνωωοιοπ Nimirum, ne quis forte haec ita a me dici miretur, quasi norma illa etiam ad literas sonosque valeat, quemadmodum, ut in herbis arboribusque et omnibus, quae a natura procreata sunt, illa est rei alicujus perpetuitas et constantia, ut omnes inter se partes similitudine aliqua consentiant, sic in oratione, quippe opere mentis humanae, una eademque ratio et lex per omnia serpit membra atque diffunditur. Quod quam late pateat ut tibi persuadeas, quaesiverim ex te, quam varia sonent vv. εορααμιαόιαασ ασ 1 8Oτ6ε quid designetob- struere portas'; quid Cicero facere voluerit, quum(Att. 8, 9, 3) scriberet: ego Arpini volo esse pridie Cal., deinde circum villulas nostras errare; quid sit: pro rostris, fusus barbam, ddsε ν Tellso ⅜ρerss, quid denique kerær zird af dsern, zardà T90vd« Guμαera misaι 4