2*
cogitationis particulae aliae ex aliis colores induant et in unum quasi corpus confundantur et coalescant, hoc, inquam, si oculis percurrere et contemplari velis, satis erit commemorare plurima illa attractionis, contractionis, assimilationis quae vocantur genera, veluti in his: Xen. An. 1, 2, 18. ob, S&να επ dαοe|ς τωαάεαμιντει τα ³υας euyov. Dem. Ol. I. p. 13. R. d εᷣνκεκό˙ϑέόν ⁷τ⁵τοκις dεοσοο ⁷εε. Thuc. 4, 102. 10 Xο⁴ον ⁷τοαντο, ε 1ποτέοeν Eyyéa ddol&rαεο τ. Cic. Off. 1, 23. bellum ita suscipiatur, ut nihil aliud nisi pax quaesita videatur. Cic. Agr. 2, 37, 102. ea ne accidere possent, consilio meo ac ratione pr ovisa sunt. Hom. Od. 1, 165. ⁴ere* dονααακdιν s1αeεεο τπͥd lα d νεέι⁶υόʃοο. Liv. 30, 26. Fabins cautior quam promptior habitus est. Theocr. 17, 66 611 20Oe 76„. Hor. Sat. 2, 6, 20. Matutine pater seu Jane libentius audis. Plat Hipp. maj. p. 286. 0l0.„d⁴ο 3inob dGerpcis, e³ ouuureo l ν τονινc ein 1⁴οναα eό ꝗο τν 110446 ErrIOT.⁵mσ³, i. e. rd mod³έ G.... Acsch. 2, 117. α ι Bon deĩs() 0⁴* dnolnνν τ ον i. e..αο⁴ W-c», ols. Xen. Mem. 1, 9, 3. v1 vdιν εᷣᷣσνι XMο⁴ειμεέσ εαάα,⁷⁷ν σσ³ι νςο πςσεεςσεα. Hor. Sat. 1, 6, 25. judice quo nosti populo. Liv. 1, 29. raptim() quibus quisque poterat(,) elatis penates tectaque relinquentes exibant. Cic. Fam. 5, 14. quum aliquid agas eorum(.) duorum consuesti 0) gaudea. Isocr. Pan. p. 60. zα*⁷σα¶mεπ⁴ͤ εα τμυααανιπαι2εκεν εάον εε deννιομνμυ ⁴(αυ½ινννααι οας dꝙjxð„ενομινα. Liv. 1, 3. mansit Silviis postea omnibus cognomen, qui Albae regnarunt. Xen. Cyr. 1, 4, 15. Aorviõν⁰ 26 Kö Sdero ou drανμνρ dννe rdν zig donus 24 6σmOσσο Gειόαάμ⁴ Pαι dν⁵αςονσπ Cic. Cat. Mal. 1. suspicor te eisdem rebus 6) quibus me ipsum() commoveri. Tlat. Gorg. 479. 3ϑ1ε‿εσνεεαeτι ευ iιονς 2⁴νιέινσ 1j pte? Vxñ 9uνοενe( e.„ n dεεε 2czuccrd). Plat. Rep. 5, 466. Tvdy 10„ AHG.10ον(,) dre 16 drer*» Goßmßtφς 1νυυν mπαεον εlvα νν*1μο n⁴eν½⁴⁶ς. Cie. Tusc. 1, 24 nam sanguinem, bilem, pituitam.... videor posse dicere () unde conereta et quomodo facta sint. Lys. p. bono Arist. p. 649. 1„ 00Glr 9 uιινιιιςνm τν mυνε*(,) od οvos dsla&orly. Virg. Aen. 1, 573. urbem quam statuo() vestra est. Thuc. 1, 82 Areεερσνσονν 50 Gmε x iuueis dr. AS*ναάου&ε⁵olev-
6 ⁴ ε α, 10) Lrnas 16„ν, AA2 να 6‿⁴ οε 1r000 1 Gνπνας d⁴ασένν(i. e. ο
eniSu edoονc, Ggaεο a Jueĩs 2nioudeu⁵eνα⁷. Plat. Rep. 5. p. 466. oο τw quianta 00X¼ S oetonus 7101016,v, Ols E0 drra Tetr τ 2α ααυααι³ν(,) 000 8=& otrer. Cic. Tusc. 1, 34. ctiamne nobis(vivere) expedit? qui et domesticis et forensibus solatiis ornaqnentisue privati si ante occidissemus 60) mors nos a malis, non a bonis abstraxisset. Plat. Protag. P. 352. 00d8 d m61 101010 b A.⁵⁴αοα*το dιασυνονιαε i. e. 000⁸ 7160⁸ 2.τ00 x.⁄†. 609 10 0 109 S„rog. Liv. 23, 9. Per ego te, fili, quaecunque jura liberos jungunt parentibus(,) precor.
der Aſſimilirung und der Attraction, durch welche zwei Wörter und Sätze, die an ſich verſchiedener Art ſind, in gleiche Form und Beziehung übergehen. So iſt das hierbei obwaltende Princip kein logiſches, ſondern die Einheit der An⸗ ſchauung. In der Sprache fällt nämlich nicht Alles dem logiſchen Verhältniſſe des Verſtandes zu; auch die Einbil⸗ dungskraft verlaugt ein in Einheit verbundenes Gedaukenbild, und dieſe Einheit, die Verſchmelzung und Verbindung mannichfaltiger Theile zu Einer Form, gewährt Annehmlichkeit und Schönheit.“ Quae praeclare dieta ideo huc transeripsi, quod, si quis in rerum grammaticarum eausas et initia penetraturus est. hane ipsam rationem sedui eum oportet et dubito an de universa hac re nihil planius, nilil politius nptiusque dici qucat.


