35

Hòο σ dοιμμιοσ 1) ASνας Ma*ινυιοτο* 69α ϑσεκννια τον νπυαιν εαασνυαυον u eic r* αμναoœeõ. HIAIAAII d, roν ιννeοι rouντον ⁶νν oOG xiν*ε d Suνο ci Arciuig, idußo oupiõag, 2 dnurᷣᷣρσο̈ν μηνιmmν iooοε ν aν νον εϑφσοα- ꝗ ςua rIg.er dre ie r ro? c 26, ο dνοπιη⁵μα ενοννπ˖ εαν derro ντ

7 roνς xννo adas er drrredν‿*oue rij Nöudi, dvereigr ενοεα diπιν ι ᷣzeivot,

aui Tæεν εᷣireν deνοο dariouro: duri„⁴ο eiννν dereri,pero lœd ν συνννινννν

Airrine..

◻

Glaucus igitur Seyllæ amore incensus, quam poetria nympham formosam atque amabilem, non monstrum horrendum sibi cogitavit, in caussa est ut illud poema amatorium fnisse arbitremur. Verba ròr Tauroy æαςνεr Trνlds deiy ari eig r0o derOoy in pedestrem orationem transcripta ad ipsum carminis argumentum pertinent: Grtoer autem est idem quod in IIomeri Odyss. XII, 34 dicitur notloy ortos, in quo Seylla habitabat.

V. 1. Libri A. B. C. P. V. versum suppeditant tπινκκοον‿

1 ov Sdenœxα ooorr Eordeoalns d erons,

quam ob rem Casaubonus edidit ενυνσοσαꝛς, i. e. a rubra petra, quod tamen et ipsum metro repugnat, quia illins adiectivi penultima a poetis solet produci h. I. correpta. Itaque Schweighæuserus pro- posuit kouone, quod idem valeret atque Fovdeins, ut intelligeretur illa poetarum fabulis celebrata insula Erythea vel Erythia in Atlantico mari olim prope Hispaniæ oram sita. ef. Hesiodi Theog. 9383. Qua quidem in coniectura aequievit etiam G. E. Weberus. At medieina multo lenior mihi sese obtulit participium qeoort' non ad IIedylæ sed ad Athenæi verba referenti, unde prodiret hexa- meter omnibus numeris absolutus. Altera exoritur quæstio, quænam intelligenda sit kordoain xeron. Iam quum Glancus deus marinus natione esset Bœotus, nescio an cogitandum sit de Bœotico oppido quod Homerus Iliad. II, 499 nominavit Eoνναασς. Prætereasin promptu est Lertoutoy dxov in Creta insula situm. Sed verius esse videtur quod Dalecampius conehum ex Erythræis scopulis interpre- tatus annotavit in ora: Concham Veneream supra Amathitin quæ affertur e mari rubro. Proper- tius[III, 11, 6.] Venit et e rubro concha Erycina salo.“

V. 3. Nöun scripsimus littera initiali quadrata, ne quis sponsam sive nuptam potius quam Nympham marinam intelligendam esse opinetur. cf. ad Parthenii fragm. 18, 5.— Ivexeioro emen- davit Heringa observ. p. 237. diνεnoros D. P. O. V. L. unde Casaubonus dederat Overiot, inexo- rabili interpretatus, quanquam illad est is eui diſficulter haberi fides possit, duνsrνᷣos vero qui diſfi-

eulter sibi aliquid persuaderi patitur.— 7. eo peiroo non potest alia intelligi nisi Xdοr⁵ις, quam Hedyla eodem m V. 4. X₰err iτ‿υ 1— q 0do quo

Seyllam virginem eamque Sirenem sibi finxit. Homer. Od. XII, 35 sqq. erdæν[er nodν orn] 5“ 2☚ ‿uνd valet deurör Lelaxufa, rijo iro †σmσ ◻πεε do σeQυινααά‿μηοο veoνον „„ 4 6* 7 9 7 1 piprerai, æurih%“ dte r62O dx0. x. T. 1. V. 104. 1*ú vν e Xdouis dœενßde nercr 1—o. 2„..* 7* 7 Extremo versu cod. B. deriagro omisso iota subscripo, P. V. L. ofsrticato.