Aufsatz 
Quaestionum elegiacarum spec. I: De parodica Graecorum elegia
Entstehung
Einzelbild herunterladen

34

filiam alloquntus sit poeta incompertum habemus, neque coniecturis ea difficultas ad liquidum per- duci posse videtur, quanquam G. E. Weberus cogitavit de Sapientia vel simili dea, G. IHI. Bodeus in historia poesis Græc. II p. 282 ex ipso exordio totam elegiam eroficam fuisse paullo festinan- tius coniecit: quibus in tenebris præstat haud dubie οQιwhWwßc. 0008 ofecDc 2104να.

Vnam ex iis quas composuisse narratur elegiis Aristoteles misit ad Eudemum Cyprium(cf. Cicero de divinat. I, 25), unde Weberus sine iusta ratione etiam fragmentum 1 depromptum esse opinatur. Olympiodorus enim commentario in Platonis Gorgiam inedito apud Letronneum in do- ctorum Parisiensium diario(Journal des Savans 1852) p. 745 memoriæ prodidit Aristotelem non solum singulari libro Platonis vitam scripsisse, sed etiam distichis celebrasse summum maxistrum: Od uνον ε ε&ꝙeννυαονιπσνσσασι ειη̈ T0OTTLAHXI πον εmOφα⁵ανα⁵, 2,2,G zdl e Tolg e- eiols rorg οςρ Eμον αντον επαιι M⁴τννα 6pενιμένι πισσπQ Hτυν*ςσ

S1.,S0 do έ& Abeubr Keuorri⸗z ddνεεον 2

2deέενι σeεενκν νν i⁴οωσo Huννιον dr⁴ς νςν ireir Toi α᷑mαοe Söttts, r 1⁶νοο ονυο Sriroν rdeten erενν 5 olueic e iνᷣ εει⁴οισα ⁵2τνπνηñ ds ναν re aul εõodalduᷣ dste pirerat den: 05 oore, 1aeir oöderi raıõνm OT6.

Sunt qui hanc elegiam ab ipso Aristotele seriptam esse negent, idoneam tamen eius opinionis rationem reddere supersederint. Mihi quidem Weberi aliorumque virorum satis acutorum vestigia prementi illis in distichis nihil inesse videtur quod indignum sit Aristotele einsque ætate: immo integrum pietatis documentum atque animum vulgi invidia superiorem discipulus prodidit versibus simplicitate et sinceritate æque conspicuis...

V. 2 sq. Hoc distichum in epigrammatis formam redactum habes in Ammonii vita Aristotelis p. 46 ed. Bip. örε ππσιeνν△ eνοαστ ⁵έσmo 0ο ν dα᷑ Adolαotsuns or α ToO 2 μ³ςομνod‿υεεμμσέα 16 TMAdrυνι ϋν mεαοοανεν ν

Bμνe- o reAne οεοαlασο ννε II.α νοε, d.ν ˙ d 050 mAsTr TOG οᷣαα ϑαε*ς. ef. ad Theocriti eleg. fragm. 7. p. 17.

V. 5. Quod perperam edebatur öév our' airery correxeram, antequam Letronneo intercedente veram codicis scripturam coguovi òν oννν dαe, quam ne lauddare quiclem malos homines deeet, i. e. qui tantopere eminet ut non vituperatione solum sed etiam laude profani vulgi superior sit.

V. 3. E vita et rationibus allatis docuit quomodo qyuis et bonus et beatus esse possit. Plato enim felicitatem in vita honesta ponendam esse censehat. Vide Tennemann. systema phil. Platon.

IIII p. 62 sq. Buhle hist. philos. T. III p. 215 sqq. IAC0BS.

IIII. HEDVYLA, Moschinæ Atticæ iamborum poetriæ filia, quæ quum Hedylus poeta epigram- maticus, ipsius filius, Callimachi æqualis fuisse narretur, 5) eirca Olympiadem CXX floruisse cen- senda est, carmen quod composuit elegiacum SCVLLANMI inscripsit teste Athenæo VII, 43 p. 297 B.

5) Vid. Iacobsii animadv. in Anth. Græc. III, 3 p. 899 sq.