22

10 260ν+& õ⁴Qννκν⁴σνν ετοιπιασινσ ⁶eε*λ* Sovoi d dovides 1⁴νmηοοσινν eνμτιμηιννέσ 1iε, μπμτοισι στιαμανν ̈ν ευν örra.

·

Eæνο d rirei all 16 vabevr⸗ IIOuisro eexou droοστεειeναυ roðε faãpridös: 1ε r˙ouε 15 aενι˙ννς dετοοςεερε νιιοννσσνↄi ν d' droreu, TO5de ννmν εέειενι τμμι Sν τᷣd Oᷣ 740 daudeẽ, 1dαον pτρια|, dοe ror i gœαναναν diο|ᷣάκ̈ieᷣreᷣς 6 e0g.

Hoc fragmentum, quod in Authologia Palatina et Planudea quattuor locis dispersum legitur, F. Iacobsius VIIII, 457 ita coniunxit, ut in codicibus editionibusque Theocriti, etiam antiquissimis, habetur. Sex autem priores versus quos h ranwnani, loco in Anthologiam recepit epitomator in- scripsit eie qdννa alyrov, deinde versus 7— 12 à duπτεναυα dενσdα νν αἀςσοs, tum 13— 16. elo Ieinnoy er&ουεπρ Ʒπσοεσσε⁷, denique v. 17 18. ralynor els Adouν. Vides quomodo dilacerata sit integra idyllii pars, ut in tria epigrammata redigeretur.

V. 1. 7ι τα⁴αα εεσς, ita cod. Pal. i. e. ubi arbores ereseunt, pro vulg. rος vel ⁶ςα α* dHPues. Sed quum plurimi Theocriti codices in iisque etiam R. habeant ᷣν̈, Meinekius coniecit räcv te doνo. quo tamen illud præstare videtur..

V. 2. Hic locus Horatio Sat. I, 3, 1 obversatus esse videtur: Olim truneus eram fieulnus, inutile liqnum.

V. 5. T01 le, Boissonado interprete tripes appellatur Priapus propterea quod duo habet crura et phallum tam grandem qui pro pede sit: bucolicæ rusticitatis descriptio.— auτοꝓρσοναοrν. dy. Priapi statua haud affabre faeta erat. Hinc lignum erat rude cortice non detracto, nee aures erant expressæ. WVESTEMANNVS.

V. 4. Ta⁶ωνυ, quod ad genitivum Kuxο⁶s referendum, proposuit Valekenarius pro vulg. xauòoyro cum qůπνονειiungendo.

V. 5. 500% ν εον sie emendavit Meinekius duce cod. Pal.(νοσ" edνν iοον 7*Oν

autem appellaiur νο quia cingit relεενs Priapo sacrum. Iacobsius proposuerat 60½0G Oà Grteoον, alii aliter. Theocriti codd. præbent ανις ϑ 25 ie909.

V. 8. Epitheto Sororörais cum voce d-νομπιειοο coniungendo facem prætulissc videtur Io Chius 1, 7 sq. 6 Oαι.,⁴μόό³ ꝙν εμεεοοοωνõ—xvztr, œdeg, qrrerree orur E†, 2IIog er“ dre v. T. J.

V. 11. Edebatur Souoò dndοroes. Qua ægre careas particula òc, dederunt codices; ea adiecta dnòôovlèee mutavi in d⁶οωνσο⁶e, qua forma usus est Moschus idyll. 3, 47. MEINERIVS. Theocritum ante oculos habnit Marianus Scholasticus Anth. Pal. II, 254, I11. ai ε παος 2αe αεσασmρ⸗Gαἀ⁵ονe.— drriενενασα μιαοανανασα dedit Iacobsius ex vestigiis Pal. dνεεα᷑άασια αισαοονσν margini adscripto εν roirs, quod ex(έαρᷣt profectum esse videtur. Vulg. drτεα ενσν vel dyrareα αμεπονασασď⁷.

V. 15. T1νGε Pal. εοιασσααιαμεέννα referente Paulsseno in appendice ad Iacobsii Anth. Pal. p. 63. Valg. IIre*.

V. 14. νπ τωι ά οα. oel potius drν rosiνo Pal. pro vulg. 4rοοτεεεα. IIlud retinens explieat Iacobsius: Priapum roga ut mihi Daphmidis amorem deponere liceat. Idem tamen Iacobsius quærit. quomodo Priapus efficere possit ut amoris flamma in pectore quiescat. Equidem opinor propterea quod Priapus inter pastores simul fungitur munere Amoris.— Ceterum notabis Aaρη⁶οο prima