23

eorrepta, ut 5, 1. εε⁴ας ꝓσε☚α‿οσοιει πεςε, IGνι, Gονα eενενεxνs. Idyll. 1I, 113. a 2eνεε τον Sοer iα dqνν, dld adνev ν 3, G. ferunrd eriouεᷣ αν φσε, ie ο déeĩcat:

V. 13. Aνιονεεα ex cod. Pal. Iacobsius restituit, drα quidem illud econενon, compositum tamen instar verborum drοενυεν et dmποσmσσέινοενιν⁷. Neque inſinitivus aoristi debet offendere post verba optandi, promittendi, cupiendi. cf. Stallbaum. ad Platon. Phileb. p. 153. Valg.&rεε οεεεαρ-⁵— 1 dναναιαιςασ—σ, i. e. sin abnuerit, sc. ut a Daphnidis amore liberer.

V. 16. 1 d Tu*ννν i. e. huiusce compos factus. Quasi digito Daphnin demonstrat. Totins loci sententiam bene exposuit Jacobsius: Si Priapus me a pueri amore liberaverit, hædum ei ma- etabo; sin renuerit atque ut Daphnide potiar effecerit, tres victimas ei immolabo. De triplice quod h. I. memoratur sacrificio egit Elianus II. A. X, 50.«l oĩν εᷣ⁶εινοι νσααα dν, 106 σόιοτε m⁵ουιι raοεςσενπνκν ⁶έ, a der eονεοο τœrdοεdodα eits alyc eits 40ε†ον. ei d8 elne T„ dοοςσισꝙτmQ0o4‿ιεμμοι Soëy Oidelcr w. r. 2. quem ad locum vide quæ lacobsius annotavit p. 570.

V. 13. G⁴ει Theocriti libri,»ενο Pal. quod et propter prægressum drœreicy et propter ad- verbium euevcos minus probandum videtur quam vulg. τι ε εemσευερο, νnam benevole audiat, i. e. exaudliat. 3.

Aije srori riν OOeν J¹⁵υνινmμμsενοοσνν deiαα d⁵ 74e, νωυν v—παατid der⸗εαανιενοε AOSedti τ Qεπεεν, de Ʒαυμοο dνινς dενεet lu pri, u-οdér reuttart, edrröttevos. 5 /ν deε œσrdrres Laotaoeros drroν drrio Ser Iãra ro ανιν᷑αν ο̈νσν,ά οωe örrrosr.

In Anthologia Palat. VIIII, 453 inscriptum: Toıνε α oðν Oeoxoirou νννον eis Adqνν Aotxd rεο Q τdᷣ Sοeolind O de pdo zdasiræ Eyips.

V. 1. Theocritus idyll. 1, 12. Ae orl Tdνν Vv ½dy, ijs, ir⁴νε, rνεᷣ uανεεας,— unde factum esse videtur ut hoc quoque loco Theocriti libri præbeant ort räãrν Nunqoe‚ pro codieis Pal. seriptura Noior, quam intactam reliquimus. Musæ enim atque Nymphæ primitus eæxdem. cf. Böttiger Ideen zur Runstmythologie I p. 105.

V. 2. Pectis genus fidium a Lydis inventum. cf. Dissen. ad Pindari fragmenta p. 646.

V. 3. XOexνetmν, sc. ³⁵νκαοαι, peetidem plectro pulsare.— dμινα ε‿αεεαε Theocriti edd. quod præferendum scripturæ Pal. Erνννεν œ ex idyll. 7, 72. ubi tamen non sequitur participium 1⁸2r- neros, velut h. I.

V. A4A. Ex epitheto v000ε apparet xνeıαά veferendum esse ad fistulam conflatam ex pluribus calamis imparibus iisque cera compactis, quæ inflando sonum edit.

V. 5. Naοεαυꝙνοο dντερο 611&ε seribendum ex vestigiis Pal. Naauuieres eyyide 6rroov pro vulg. Taolag dνος dνετοον d0Oen. Iacobsius iam animadvertit certe in Pal. lectione nec νννι— syyiey in eodem versu ferri posse nec eyytev intra tres versus ter recurrens: quod et ipsum in caussa esse videtur ut librarius temere tertium invexerit νιοενν, nαασνέν autem iam ureαενεrον pror- sus omiserit. Haud dubie epitheton laiauèνevog maiorem integritatis speciem præ se fert quam Aaolas dovös ex idyll. 25, 3 refictum. Illud enim bucolieæ rusticitati imprimis consentaneum, quippe quod ab animalium hirsutorum cervice petitum translatum sit ad antrum virgultis et arbustis ob- situm et quasi horridum.

V. 6. Quod h. I. pastor nescio quo diei tempore permissum putavit, ut Panem e somno sus- citaret, id meridiano quidem tempore nefas habuit caprarius in Theoeriti idyll. 1, 15 sqd.