14
V. 1. εα.mπόωα, 6ν e⁷σν ⁴ꝓν. ita Iulianus orat. VI p. 199. Jαmσσσασυι e⁸οσςν. Anth. Pal. quorum illud maiorem integritatis atque antiquitatis speciem præ se fert: Gοονο enim intelli- guntur ex sententia philosophorum cynicorum.
V. 2. Eöurekin) Auth. Pal. Eüréxei« Julian. metro invito. Cpyore Iulian. Anth. Pal.(rενꝓονε vulg. cf. Dorvill. ad Chariton. p. 209. Buttmann. gramm. ampl. II p. 579 sq.
V. 3. Quod in Anth. Pal. scriptum est rıανμαοωσσνν—eges prosodicas violat.
TIMQNONͤ oAIA2IOVT. INAAANMOI. Diogenes Laertius VIIII, 65.& Sextus Emp. adv. Math. XI, 1 p. 691. ed. Fabric.
Tër Qοι, ι ldςᷣαν, Luεeieᷣrdα τ deoνσ, rrν sror ³ri er arets Cooτε ανν oννi, 1 ν&ννοσ Ʒέꝓν ν˙εοσρενσι εμεο τοοεεον νφ ꝛecor.
V. 2. 6656% Diog. 6⁷πσα Sext. uεννι εουφνα codd. R. Pal. Flor. apud Diog. cum Sexto.*εαε* icuxias vulg. Diog. uεκν ⁴ασαάσφ Menag. Ceterum coniungenda sunt verba 66οτα uμεκη επρόωννεε, facillime socia tranquillitate, i. e. æquissimo animo.
V. 3. H νοοσ έ( eε⁷ι.— ειονbάᷣανν Diog. ¹ονꝙνοοο d" ⅜eνο⁴οασ— Ireuoreuee Sext. h. I. minus probandum propterea quod IIiοοσ μωάυeνοο ér d⅜eνᷣεοωιοσ νρνέηνακοενονσν◻opponitur eidem d³νοον r' dyovri Oοτα Gμενσν νιωυννρε, quæ quidem antithesis tollitur Sexti lectione. Dicitur autem rro⁶πν e- kuoreuety instar Homericæ formulæ öον Sνενονεεε. Miratur igitur poeta cur Pyrrho humanam vitam xæquissimo animo possit tolerare, quippe qui solus inter homines divinam vivendi rationem sequutus aliis quoque viam monstraverit.
DE BVCOLICA GRECORVM ELEGIA.
Elius Herodianus εμι ⁴μοQm(p f6*g p. 16 ed. Dindorf. ex IIermesianactis Leontio, ear-
mine elegiaco, laudat hexametrum GOνιαιειννι πανισ zννμα, àνν Ʒ oi ⁸ꝓνιμέιννο mQνν
qui ad neminem nisi ad Polyphemum Galateæ desiderio flagrantem potest referri, unde apparet idem fere amatorium argumentum quod Theocritus idyllio XI tractavit Hermesianactem quo- que eumque distichis inclusisse. Præterea Hermesianax Daphnidis in Menalcam et Menalcæ in Euippen Cyrenæam amorem, bucolicam haud dubie materiam, celebrasse narratur in scholiis ad Theocrit. 2, 55. 6 Eouνσιe έιeρα τον‿dςσννν οαστινιιιςσ εννέν ν Merανν. 112“ ö 1ν [LounGιeναν] εν Lugoide ν πει οσσοσ dαᷣiεεα, odog 06[Oerιτο] ini Xirelico. Deinde in argumento ad idyll. 9. 00,0 ε έννα ττνσ τõłMevd,œeν roëτον υνπτα ‿iνινον rα u Mevdνον aνκοεαας, ν ◻e‿ᷣł᷑oαmσαeασ ³αιιαςνναι ς Kuονκνναοσ Euinmng voi Oi τνmπιι⁷/ wευtrveνeνeν iõe u‿raνμηννισεινναι Vnde hoc saltem colligitur, vitam pastora-
lem pastorumque amores ab elegiacis quoque poetis esse descriptos, ita ut hæc elegiarum species


