13

4—. ergo oplinia Graiorum sententia: quippe homini aiunt non nasci esse bonuumn, nalum aut eito morte potiri

V. 1. 1⁴‿mφν, quod est deliberantis subiecta hac sententia: nescio(was für einen Lebenspfad soll man eins hlugenꝰ), reponendum ex Stobæi cod. A. rdun, Trinc. rd νμηι Minns quadrat in omnem huius loci sententiam vulg. r6.₰χμ̈ Anth. Pal. Plan. quod hominis est secum cogitantis quid statuat de vitæ ineundæ ratione(welchen Lebenspfad mächte man einsehlagen?); quare apud Me- trodorum melius scriptum est: œeοιν ε⁶τιο τα‿eρμοας toοον. cf. Hermann. ad Viger. p. 729. Opusc. IIII p. 1357 sq.— Al νποο 1,i. e. si rem publicam velis capessere.

V. 4. gEs Stob. Planud. ½εες Palat.

V. 5. αιαοοω cod. A. Stob. 4ιι Pal. Plan. vulg. Stob.— l¼α νμμέαέέιυοο εςσε, i. e. non sine wrumnis eris.

V. 6. Sioy Sitob. A. quod respondet præcedenti éoσeεναν SIs r vulg. Pal. Plan. Ceterum notabis formam mediam 1 a Demosthene demum admissam. cf. Antiattic. p. 97, 28. Buttmann. gramm. Græc. II p. 145.— 201μ ταοοσ Stob. A. Pal. 0 εμ6 0 Stob. B.

V. 7. A⁴ra giog omnes præter Stob. A. dεπ 9e.

V. 3. α νσα sc. ro*⁴ες. Eschines in Timarch. 49. ευν Toοσαναασ τπιιςν oʒ&⁸ſ Ve unsie 60Grs.

V. 9 sq. Sententia, ut videtur, antiquissimo iam tempore inter Græcos trita; Cicero enim Tusc. I, 48, 114 affert Sileni dietum: Non nasci homini longe oplimum esse, proximum autem quam primum mori.— TGν πmeτενν T60s 1loy Stob. T0νν νσφ εέeνςσ αἀᷓOοες Pal. Plan. cum marginali seriptura

codicis B. Stob. unde Brunckius refinxit rοeν6 dνον— 1 veνεςαοαα Stob. vulg. 10„eν. B. cum Anth.— uote. Stob. vulg. uxᷣots Ʒϑ. A. Trinc.* τ. B. μσαοαν ůᷣ †ο. Pal. Plan. : 3.

AIXHXETAZMIO V. Athenæus IIII, 47 p. 133 B. APATIIX 0“ αHo ενέε: Ae uun a uijs AOr oar ste oraoer Aececs AAhe e Plutarchus de tuenda sanitate c. 7 idem fragmentum attulit et accuratius explicavit, quippe cui integrum Cratetis carmen ad manum fuisset: 0 1⁴έ 0Ty Kodtne did tou†,Qνςmπ ονννεαεμειαμάν οοενμ „og odf Aniota rd rdοες uœ roxetd Su uεεεαάσα τας π⁴νεαι μεd ταεονέ ανονννεε μνυπ œ Lo- ddα αε⁵eν een ee drdαν eνς aτ⁶ς ε ti εανεmππασεραοσνμναμνενιεασνισέ, 1μ-οι£φᷣρe Add dνεέν dier ενε dνεσι Ʒπτ αμεευν τι ανοανα—xd daly r o ov a 10„)dy eie drdGανν εν IGGοονπ τ σσμαα zd Taοαeνἀ εανρανει εάν ϑαεο. Hinc patet sensum totius loci esse, ne quis præ lentieula(i. e. spreto simplice cibo) patinam(i. e. lautiores epulas) laudans ventris turbas concitet. Illud antem eεrd νεε Plutarchus ad vocem räcw potissimum rettulit, quæ proprie de rebus politicis usurpata a Cratete ad ventris ceoοzνde zc Oixεεolas transfertur.— Ceterum particula dε*ν post isoy apud Plutarchum inserta haud dubie ex sequentibus eiusdem Plutarcli verbis in

Cratetis versiculum temere irrepsit. 4.

Anthologia Palat. X, 104. KPATNMTIOX qοσο E½‿ LEITEAEIAN. XHiOe, Ded dεοrτοναα σν¶ĩm_-;’)f0ν Aνανενμμι Eöredun, deirie S†ο οπν⁶σνννε, „-* Aοετν r‿σ νοοοα τι diuuẽ, ⸗‿αοdeν