12

V. 6. 0l0» Iulianus habet priori loco, euius scripturæ interpretamentum esse videtur quod altero loco exstat 6⁄8v. IIlad Iacobsio interprete denotat vitam ærumnæ et querularum plenam. Democritus in Stobæi florilegio XVI, 16. Oi qεεεασνσσα tον tis 1ε⁵ασσρσσ orõ ε†ονσιν sdεεeσάρνινοειι dς de 9¹σGœ,ε. Iam autem quinam sit aανν οb oicos sive dοο nemo adhuc expedivit. Weberus quidem interpretatus est Mühen des Kafers, sed quid scarabæus hoc loco sibi velit in annotationibus prorsus in- tactum reliquit. Immo Käeανοσs nomen proprium proverbialiter de perfido eaupone accipiendum, qui in divitiis congerendis ærumnosam degit vitam ac periculosæ Plenum opus aleæ tractat, neque igitur di*αααιοσννσ μεεενεια Qlαα—παιοντον eνμννε 26w, etarntoo, Tlον elο dεατ⁶ν. Zenobius proverb. IIII, 63 p. 325 ed. Gaisford. Kν⁴[ονσοαριεοεεù παςσοmεναα εονιντα εꝓι τνν τπποιισν Qπι-ε᷑ν⁹εεσꝓυσνν, Se¹dI rie Ao*α deννα̈o uοsεerog ornoid ad οοοσοσς αά ἀοv eTNu¹⁴⁵νν. Cogitandum est igitur de homine qui rebus familiaribus per dolum atque iniuriam augendis postremo effecit ut capitis pœnam subiret. Ceterum si vera est apud Zenobium librorum scriptura dœrdtor N1νο bro dAαν⁴ετν habes Latinismum instar eapitis damnare. Cod. Vat. præbet eis Oeντον Loι³‿ενοιmν.

V. 7. u z dchavog pariter in proverbii consuetudinem abiit ad avaritiam designan- dam, ut apud Tleocritnm idyll. 17, 197. nrdᷣnõν /πενονοs det aerrrer oνενονν cf. Horat. Sat. I, 1, 535 sqq. ibique Heindorf.

V. 3. αeννει Iulian. 1. 4να* 2. metro refragante.

V. 10 sq. Ex hoc epilogico disticho patet Cratetem decem priores tantum Solonis versus Tοσοιμο tractasse atque in integri idyllii formam redegisse.

QꝘ○

Ifouso ri dτοο τινν/rτ O³⁸ο, sir ⁴νοα ένν velxe adl Talerrai Tites. ν ε dνο

FOoOrrides,& ꝗ⅜ος᷑ 2dν dts, en de Sa4G, 7⁴‿s, grri Selr,e zi dier ert)« 71, deos,

p d' drroο driõr STeis fν, oor dAll⁸εινο 6.σσαιει ο αάςεεᷣεςε, μη εμιιι‿εαοοε.

réẽrd roro, i/Ocοσσ deαᷣ Sios: l veoriTes d/ρoves, d ⁵πποᷣμd dι έ̈μπᷣ᷑mμ dςοοασνεαes.

np dς räν rärre ode Ld³ορν εα zεό̈νενεα

10 Ldi⁷ore 1e SGrsio örind Tiurlern.

Quum in omni vitæ condicione tantum malorum sit, dubitat poeta quænam vivendi ratio præ- ferenda sit, quam quidem sententiam Ausonius idyll. 15 Latine circumscripsit hoc modo:

Ouod vitæ seclabor iter? si pleua tumacllat

stent fora, si curis domues anxia, si peregrinos cura domus sequitur, mercantem si nova semper damna manent, cessare vetat si turpis gestas, si vexat labor agricolam, mare naufiaqus horror infamat pœnæque graves in eclibe vita

et gravior caxutis custodia vana marilis, scuu*einenm Si Martis opas, si turpia luera fenoris et velox inopes usura trucidat. cett.