11

„ vbn ,, 3 3„. Wu-ονpse aui ZSioe OAuderrioν ³ννμ ré᷑nn, Moõoaα ieides, dlore ⁴⁴ι ε⁵‿νοοπιε̈νν. JOron Lu, ρõverd döre †αν, ijre 1ι—μei Joe dou⁵νs Liroν ε Sion. 3 7- 7 4. A 5 1,³ον e Fi²o, 11 Auu riere. TOiειαα d˙ε odn éSelos u⁴eνέν νντ, Kaεεαοον οdrο 7. 7 9 1. 7 1νονυις τνι ιφνᷣάοε, IO‿αᷣ εμνυνοs, 2 1 8 r.„* ₰ dr diuddupne uersgeis ui ο?òroν Auνein 25οοον, ebariron, Tirιον ele GOeriir. 10 roν ³ ννά̈ ot zal Moögoe ⁴ασο dν ταeε. 05 dacrdrais roupeade, Ad dOerdis odidts.

Eadem disticha paullulum mutata leguntur apud eundem Julianum orat. VII p. 213. T¼ ½ ouE ald od Kodrnros Houoind ac Jaolerrta εοεœα ⁵d dαd riſe r0d odν»eodς dnrög re a eulaßeiag; drove popy ddtd aον Ʒπμ☛όνν, 2i—ονει ννhWiwdol Teyors εεεe εε SNslvονᷣ ðάχ⁵ Mo ene c Znv e x. r. 1.

V. 2. Haæe verbi z4uelt»y cum dativo personæ constructio, quam exhibet etiam Solonis xο⁷νπ ruroy, rarior est atque in solis imperativis 2lι et löts et aeælute reperitur. Homer. Iliad. V, 115. an d οε, dνμονιι òs eᷣe, Arourden. Hymn. in Apoll. 554."⁴2νεε ννννφ μια Theognis 4. Gν ϑέ μ 21501. 15. 45 OGεεν 1μοο QQν⁹νσ cf. Schæfer. ad Dionys. Hal. de compos. verb. p. 78. Rationem huius structuræ inde petendam esse erediderim, quod in locis supra propositis verbum luewr simul inelu- dit notionem obediendi vel opitulandi, roõ el⁵εανα n roë doiüpyew, ita ut dii vel homines quorum opem imploramus petentibus satisfaciant. Hinc factum est ut etiam dzouety cum dativo iunctum ean- dem acceperit vim in IHomeri Iliad. XVI, 515 sq. dνναάααάαά d ꝗqu‿ ππανεεοωσ dnotety dνεοι*ε6ωνένν. cf. Matthiæ gramm. Græc.§. 392.

V. 3. v69Tog de animalium pastu ad humanum victum, eum tamen viliorem(quare IHipponax fragm. 20. 5⁰ ⁷1οο 160os) ita transfertur, ut ad ea quæ Solo sibi expetiverat, 61So M d0Eaæν dyO, cum contemptu quodam atque eynica irrisione respiciatur. Iulianus priori loco exhibet xeoroy del cupexc, altero autem ο⁵ ueeyi, quod procul dubio ex homœoteleuto auf profectum, quemadmodum der pro glossemate roν οαυννεεες accipiendum est. Præterea Iulianus p. 215.„⁴⁵‿ Fε τ½ τις ονlo qung ¹, i) urd 2rs Sfor, qua quidem præstat altera quam recepimus seriptura.

V. 4. Verba 76νιςι οοσννννα ad parasitorum imprimis servitudinem respicere animadvertit F. Iacobsius; hue referenda etiam verba v. G6. 7¹I rxeoò» riders, quod parasitis et assentatoribus proprium. Quæ quam vera sit sententia docet parodia Cuisocolacis apud Asium, qui ad Meletis nuptias invocatus venit, αον εντινιινοο.

V. 5. Hlic pentameter quum respondeat tertio Solonis disticho:

i O plredr dSs—60ʃ, 4200010, O, roro υν αsοεo, rofot dd etvοr f0efn, probabile est unum tantum excidisse hexametrum, quo quales in hostem esse debeamus Crates enun- tiasse censendus est: ille antem hexamefer Iuliani iam tempore perisse videtur, quippe qui eum

utrocſue loco omiserit.