8

„ 71

2 60ον I6, mρσόσ ᷣᷣμσεένν◻⁵⁶⁵⁶ιιαιν εο εσ*ς

LarOeine doo Te erνορςοννασα τμ◻⁶οοιστυν

α mOπασσG!(ꝑ–S1οm̈ eι5σ̃, ArreGao euE,;

00ds ueLer Gol radra erael Tivog.dc

EXLGO' EéOvG1, ren de al dg e en ro ro. 1⁴ν ναν ε⁸εν τσςσ νιρνμοσ Toντσ οι, ꝗbT96Gv, Iu‿εαεοεεαα 1οο e⁸σά³, 1. c.*. Ipsum quidem hoc sesquidistichum nullam prorsus parodicam formam præ se ferre videtur, sed quemadmodum priori illo fragmento hexametro in 1απααιέι οεέ⁴ιντ τε 2εεηνο⁵νοσσνην τε ⁶σ⁷σ⁶σσ contumeliose invectus est ipsisque Pyrrhonis laudibus acerbissima in sophistas convicia immiscuit, ita Timo versibus impariter iunctis Pyrrhonis vitam non solum simpliciter celebrasse atque laudibus extulisse sed magistri placitis aliorum philosophorum sententias opposuisse eaque qua solet verbo- rum amaritudine perstrinxisse censendus est. Accedit quod ν⁶αάμ inscriptio repetita esse videtur ab imaginibus sive parabolis quas poeta in auxilium vocavit ad parodicam distichorum vim confirmandam aliorumque philosophorum dogmata e seriis in ridicula contorquenda. Cui quidem coniecture quodammodo favet Aristoteles apud Eusebium præp. evang. XIIII p. 763 C.&†εννετο ε κνινιηνυmG auron[TIουωνοοσ] Tiuνπ ¶ν‿ο, g r5 ν σιτονν εννευεν εeν oοτ⁸ς S'ε‿ετοροωσσ, επeτe rrury α σeνενασνν dοσννανae ανοοας ναν 6υινο- Jou, v ας εαν μρᷣρν xᷣ ννας οωνωσm̈oον LOGOphdv rac. Hine satis probabiliter colligitur Timonem omnino per poemata(non sola hexametra) venenatis facetiis nigroque sale defricuisse Philosophos præter scepticos omnes.

Et hæe quidem hactenus. Nam quæ per Theognidis reliquias passim reperiuntur parodiæ ele- giacæ eæque Welekeri iam crisi separatæ ab hac saltem scriptione scholastica abhorrent propter impudicos quibus gravissimæ accomodantur gnomicorum poetarum sententiæ puerorum amores. Ipsius autem Theognidis disticha in parodicum subinde sensum esse deflexa apparet vel ex glossa Hesychiana v. Ioluαινσσά‿ ττα̈ονησπηινέη τν Oενυνεοοοõ8 HG, μm8ον( 5τπαινιν. Maioris momenti est locus Philostrati in vitis sophistarum I, 5. Oi0x v Dilστσραον 7⁷„ Aiy uετzον KLeοατορσςανμυέᷣ σeυνιέοαοσοσοννταα /τ MHaοσ⁷ι σοσσσν ποοοσσ⁹ιέντα, aει⁸ν 16„%ν IJεαν ππάασηκνννννυπν ρμ⁴μοτο ταα τπιπηmm„υαν νυνν, α σπτο το£μοωQ⁊w:„ rOu†ασ ei Jev, 6 er π⁴αυέοσνπν τυννσ εέννmαἀμκάπτα τde το εκιλενεκεονσ

IIarρο σρ od τςσ ο, KLEOoGT9G »y rOOSOdae rooe ee ear. ¹⁴) quæ parodia haud dubie fluaxit ex Theognidis disticho 213 sq. ad Philostratum philosophum Aca- demicum ioculariter traducto: IIouloονι ισ ααανιισοιον, dg rOrI rT9 1 rrOOGOHILG Toroc 1er G.. 14) De hac forma vid. C. L. Kayser. ad Philostrat. I. c. p. 168.