Aufsatz 
Quaestionum elegiacarum spec. I: De parodica Graecorum elegia
Entstehung
Einzelbild herunterladen

7

abhorrentem. Metrodorus autem quam extremo disticho pronuntiavit sententiam, oux οσ τινν 0100 X. T. X. non Crateti sive Posidippo sive Platoni comico debuit opponere, sed ea omnino dicto illi antiquitus tradito potuit repugnare sive Sileni sive Graiorum cniuscunque. Quam ob rem Crates aut ipsius Metrodori, si quidem ætate superior fuit Metrodorus, aut alius nescio cuius poetæ

carmen illi haud dissimile ante oculos habuisse censendus est.

Eiusdem Cratetis αeι mνμοων Demetrio Phalerco de eloquutione§. 170 ita laudatur ut ad comicum vel parodicum argumentum referendum esse appareat: XrνσονQπνα Os ote oi ꝙοσνινι Fε⁵οοοςσαπςο τe τοσι τααάςοις, 010 Sv 5oꝑεαœα α ενν◻συυιμισιοαασιοςι Al ε&m EeG E rG oυςσ τυεμενπμπσαους ς) KOd⁴τνποο τιπmπνπν‿ ν †ν⁸ SX uloν'(γõs υασννην τiς εν ττ ⁴τοσι τοοαντο 0& τ0 1EonA*l b ααυνυινuισ sτ‿ρμσποσ*α. Iam vero quæritur utrum illud carmen elegiacum fuerit an hexametrum, propterea quod fragmen- tum 5 inde procul dubio depromptum et in distichi et in continuorum hexametrorum formam re- digere licet.

Postremo Iulianus orat. VI p. 199 ex Cratetis hymno in Frugalitatem(z KXOG⁴οε 11 το Trε.ποι QQα duνον εt LdTeLetc) distichum servavit quod transiit etiam in Anthologiam Pal. X, 104 cet tertio quidem versu auctum(fragm. 4).

TIIIO Phliasius, philosophus scepticus, qui floruit circa Olympiadem CXXV Ptolemæo Phila- delpho regnante,) præter tragœdias, comœdias, dramata satyrica conscripsit sillos, quihus phi- losophos eorumque placita iocosa quadam severitate formaque Homerica derisui habuisse narratur. ¹³) Iam probabiliter Welandus de præcipuis parodiarum Homericarum scriptoribus p. 32 sillorum no- men in omnia carmina ridendo castigantia quadrare negans iis tantum quæ in hominum dogmata sive mythologica sive philosophica invehantur assignari ostendit Xenophanis Timonisque exemplo, ita ut sillos haud inepte vocare possis didactieas parodias: Timonem vero, ut erat acerrimi ingenii ( OE xd οεουςσ νοωνσςςα ναόα ididæ Diogen. Laert. VIIII, 113), fugere non potuerunt quæ parum certa essent in dogmaticis philosophorum systematis. De quibus iudicium tulit plerum que sane maledicum, sed tamen munere ita functus est ut in plerisque rem acu tactam esse ſatearis.* Vnum Pyrrhonem magistrum eximia piaque laude prosequntus est Timo, τοσmηνν τυυ IId0- 6 0 L.6 ν(Sext. Emp. adv. Math. I, 55), etiam in sillis teste Diogene Laertio VIIII, 64 sq. IIu9ουννvà ⁷οντ⁴ςσ eiν˙ε Oμοσmoσνρνμνε, 6ey zdd ο Tiusανπ̈ινι mατοοισ◻φmνeιπ 00'ο

T01 G11◻1¼⁄8:

4

¹1²) Vid. Clinton. fast. Hell. III p. 3 et 495.

13) Diogen. Laert. VIIII, 111. G.. O Glαισκνsτoid[SiAf.] SOTiv, 2» ols dg d ousrridν⁹ G- muας 1⁴‿ι doOer ac αάeε οdo doyαtiode sr aνορρiũõ o«o. ck. Weland. de praecipuis parodiarum Hom. scriptoribus p. 54 sqd..