4

lIam velut Asius iocosa quadam magniloquentia usus versibus heroicis comicum illum Margitæ

colorem induxit, qualis apparet imprimis fragmento apud Athenæum XII, 50 p. 525 F servato:

Oi' αάνπτιασ †οσπσςτεννον, αυο ππνοπανα νηπνεναανατο,

eig oxνο ανμννοσαο, eναςεεᷣνο εεμα ναmος,

Tiοrioσ νιπι, τιέ⁸εοι νιμονισ εςσεοςσ νισ⁴⁴

Tœνισάα ⸗ε˙ε—⁷ππάυπσεννσν ές̈ν̈ 2υσεοαςα ενν eονο,

TOνοσέιαασ ⸗ι τσοQ⁷ν³àειν αάχπσνν³ επσννεε d,

Gcιοσςεο ẽ τυιη⁶σσυννκν ςςτε ειμιααιισνέόιν

d.μ⁵ρσονέαe[ννες σασοσνπ⁵⁶υοντꝙπαεεηνιμιστνν. ita disticha quæ hodie supersunt declarant eundem poetam res serias elegiaco metro ad iocosum atque ridiculum argumentum detorsisse. Versibus enim impariter iunctis, ut originem splendorem- que carminum Homericorum celebraret, Cnisocolacem, nescio an obscuræ cuiusdam vel potius pa- rasitice poetarum scholæ coryphæum, ad Meletis qui Homeri pater fuit nuptias accedentem ſingit hospitem invocatum, qui cum Homero comparatus claudicare(7⁷‧, i. e. incomposito pede currere et mendosis versibus uti) atqque senex esuriens mendicare(rονυναμοο, 1 G dlο† ιμοονο ε- T0-uενο, i. e. poeta obsoletus, qui quum ipse ingenio poetico ac divite vena careret parasitorum instar alienis dapibus fruebatur tanquam suis) videretur. Quæ si vera est interpretatio, 10 80086- 0o0u&αααοο—ς non alius esse debet nisi ipse ille Kvισοααάε, qui iocose kd ⁴ντι†ρασοσν vocatur heros e limo ascendens, i. e. ex vulgo poetarum inſimaque plebe oriundus. Sequitur parum pro- babilem esse Welckeri rationem, cui in libro de cyclo epico p. 141 sq. heros ille Meles ipse fuisse videtur: Quis enim, inquit, heros S00 ⁸.αναςσ potest esse nisi Meles Amnis qui nuptias celebrat? At vir acutissimus non satis secum reputavit a Melete Amne, eui Pausanias VII, 5, 6 tribuit z6⁴ν.ισꝙν⁶ς, alienissimum esse vocabulum 66060009. Vt paucis fungar, ipsa orationis concinnitas et grammatica ratio suadet ut sententia&ν ε εμιωοσ αυςσ ε⁴σ τνε H09- 5600 SM.νααοος referatur ad verba quæ proxime præcedunt dzꝝεTo, Coινιον νάννιν̈νο. Anlοs autem non fuit Mél, quippe qui ipse nuptias celebraret, sed Kulαοννααν, id quod Welekerus quoque sagacissime exposuit. ⁴)

Simplicissimum idemque innocentissimum parodicæ elegiæ genus est quod semel saltem ad- hibuit S0LO Atheniensis, qui ad Mimnermi de summa hominum ctate disticha respiciens senten- tiam proposuit Colophonio poetæ adversatam. Nam Diogenes Laertius I, 60. quum Mimnermus dixisset:

Ai Pdο dπσ vοοσνπν τε να dνυσαeν μεdουνυν Sᷣννωνντουηνσ uοσ νω 9αναον

4) L. c. p. 145.„Das Wort alncoe nœthigt sogar gewissermafsen einen Sänger zu verstehen, T“ 14— 1 gt sogar s g da eigentliche Betler nie geladen werden, keine Classe aber die auch geladen wurde sich je bettelhaft zudrängen konnte aufser den Sängern.“