idem fere sit, quod alibi scholiasta exprimere consuevit verbis 7⁰⁸ν0 d8 .Hο τνι έμeννννϑε˙ωσα, sim. Sic ad Nubium versum 138 duyy Bοlõ rr1O?„do oiud Tν αe†ωμ̈ν scholia afferuntur αᷣ τ Eοιideνν eο„ 0Oincν Oτννν εεμιορυααἀνι, et ad ejusdem tragoediae versum 584 ovrn 'εοαν oτοααœαmπ* schol. ait: ld d en Teundoν Toq. 02ανο d'eeο Iτοσασν⁄ν ονr, dsdy de doroeis. Verborum copulationem ve²dövoν uovoeik in Ran. 93. usurpatam esse affirmat schol. ο dʒ& diuαν Eig nec dissimilia dedit ad Ran. 476. 358. Aves 279. 851. Lysistr. 190. Redeamus igitur ad testimonium, quod de Heraclidis scripsit scholiasta ad Equitum versum, quem supra posuimus. Verum quidem est, non legi in Euripidis tragoedia versum aliquatenus Comici verbis similem, sed hoc postulari nequit, quandoquidem parodiae notione ibi quoque latiore sensu usus est scholiasta, in commentariis, quos ad Equites scripsit, ubique diligentissimus et in nominibus scriptorum, quos lau- davit in rem suam, accuratissimus verissimusque. Cui rei testimonio sint praeter exempla jam supra allata vv. 16. 84. 759. 973. 1099. 1240. 1302. 1329. Mirari me subit, quod talibus exemplis, qualia(cfr. in- primis schol. ad Vesp. 313) in medium protulimus, confisi, ad locum respexisse Comicum non intellexerunt, qui apud Euripidem legitur v. 110, ubi Copreus choro persuadere studet: zalον dεν‿ εέεμ τηνυυουν Ʒeνν r00à. Insolita haec est loquendi ratio, duam in voce nOνματe adauxit fere poeta, in Supplic. v. 520 locutus: drνσ νd ν 64 1 τ,☛ꝙOeχ⁴⁴⁴α μαά ouros, quorum verborum similis est ratio; itaque insolitae copulationi alteram opposuit Comicus, ut illam irrideret. Id sensisse videtur scholiasta, qui ita pergit:*Qεταάαφαοοοαη⁶ο òd 0ls 6„⁶νμμα οναιαι ε zi rolureide al vν roð d⁷2αeτοπο 76n, et postmodo ααςσε s Qe rode GrαννQνοο T d⁴dτενπτοντασ a0! TO00dOvTH, T0uTτιυν nOndd dερεανσοντdsς T 020v. Quod Copreus apud Euripidem Athenienses monuit, ne auxilio Ileraclidis praebito res suas turbarent, id contra suadet apud Comicum Demosthe- nes isiciario isti, ut turbet, implicet, quemadmodaum intestina soleat, (quod non infacete adjecit poeta moribus hominis accommodatum) ita res omnes. Huc accedit, quod quaecunque a Demosthene ibi dicuntur, iis Euripidis Heraclidas tangere voluisse Comicus videtur. Praecepta enim, Tqas addit, quomodo aura popularis quaerenda, plebs amplec- tenda, laus et sermones vulgi sectandi sint, ea dixerim consentire cum multis, quae in Heraclidis poeta in favorem populi Atheniensis scripsit. Demophon enim, cujus nomine jam satis cavisse videtur poeta, ne quid ex ore exeat, quod non jucundum et honorificum ad aures populi ac- cidat, quandoquidem eum sibi sumpsit invitis veteribus mythographis