9
cum patre triumpharet? Hic vero, judices, et fuit in Asia et viro fortissimo, parenti suo, magno adjumento in periculis, solatio in laboribus, gratulationi in victoria fuit.
propositio. Et*), si habet Asia suspitionem luxuriae quandam, non Asiam num- quam vidisse, sed in Asia continenter vixisse, laudandum est.
conclusio. Quamobrem**) non Asiae nomen objiciendum Murenae fuit, ex qua laus
familiae, memoria generi, honos et gloria nomini constituta est, sed aliquod aut in Asia susceptum aut ex Asia deportatum flagitium ac dedecus.
B. Der Gedanke iſt:„Cui postremum omnium vitiorum vere objici potest, is multis aliis praeterea vitiis affectus sit necesse est; Murena nullis aliis vitis affectus est; ergo ne postremo quidem.“
Saltatorem appellat L. Murenam Cato.
propositio***). Maledictum est, si vere objicitur, vehementis accusatoris, sin falso, maledici conviciatoris. Quare cum ista sis auctoritate, non debes, Marce, arripere maledictum ex trivio aut ex scurrarum aliquo convicio neque temere consulem populi Romani saltatorem vocare, sed circumspicere, quibus praeterea vitiis affectum esse necesse sit eum, cui vere istud objici possit.
ratio. nemo enim fere saltat sobrius, nisi forte insanit, neque in solitudine neque in
convivio moderato atque honesto. Tempestivi convivi, amoeni loci, multarum deli- ciarum comes est extrema saltatio.
assumptio. Tu mihi arripis id, quod necesse est omnium vitiorum esse postremum,
relinquis illa, quibus remotis hoc vitium omnino esse non potest.
probatio. Nullum turpe convivium, non amor, non comissatio, non libido, non
sumptus ostenditur.
conclusio. Et cum ea non reperiantur, quae voluptatis nomen habent quaeque
vitiosa sunt, in quo ipsam luxuriam reperire non potes, in eo te umbram luxuriae reperturum putas?
Conclusio von A und B. Nihil igitur in vitam L. Murenae dici potest? Nihil, inquam, omnino, judices.
6. Lysias or. 25. Der Sprecher will beweiſen§. 7:& odte eE dy dy d-εμοεορασνσα oure eE G»» dlεναρας πιαε˙, α, 0066»ν ⁴ιι τπμοοσmάηάκ ταπ νσοονεdα Ʒν mQπι νέι ερ d ¹ε. εεν. Der Syllogismus würde lauten:„Wer aus der Herrſchaft der Oligarchen keinen Nutzen gezogen hat, der kann nicht für einen Feind der Demokratie gelten; ich habe keinen Nutzen gezogen; folglich bin ich kein Gegner der Demokratie.“ Die rhetoriſche Behandlung iſt folgende:
Begründung des Oberſatzes aus der Beſchaffenheit der menſchlichen Natur.§. 8:
n0001Oy 1ν ν†) 2„9 uℳy) αι ε X Jνιο⁶deiς&Oτ‿ι ⁴ννοιμ ꝓ◻σέοεεα Oντνε d11ν— .
*) An die Einzelheiten der probatio des Unterſatzes wird die propositio mit et angeknüpft, inſofern dadurch ein Fortſchritt zum Schluß Statt ſindet.
**½) Nachdem die Argumentation vollendet iſt, erfolgt der Schlußſatz mit quamobrem, indem zugleich in dem Relativſatz ex qua ete. das in der probatio des Unterſatzes Geſagte zuſammengefaßt wird.
***) Der Oberſatz der Widerlegung folgt auf den Einwand in gerader Foim, ohne durch ein äußerliches Zeichen kenntlich gemacht zu ſein. Die logiſche propositio beginnt mit den Worten sed circumspicere ete.
†) Durch rror uby oòy wird in die nähere Ausführung, die genauere Entwicklung des zuvor ausgeſprochenen
Gedankens eingegangen, ſo daß od das Folgende als in dem Vorhergeheuden enthalten, mit ihm zuſammenſtimmend, . 2
—
—


